اقسام شعر به هجو و هزل بيشتر بوده . در سنهء هزار و دويست و بيست و يك فوت شده .
جاجرود :
درهاى است در چهار فرسخى طهران به راه مازندران و شكارگاه معروف و مخصوص سلاطين با عز و تمكين قاجار ادام الله تعالى ايام ملكهم و قرون سلطنتهم . خاقان خلدآشيان فتحعلى شاه اسكنه الله تعالى بحبوحة الجنان اول پادشاهى است از سلاطين عظيم الاقتدار ايران كه در سال هزار و دويست و سيزده هجرى بناى عمارتى موسوم به عمارت كاروانسرا در جاجرود فرمود . ابتدا اين عمارت خيلى پائينتر از شكارگاه بود و از براى توقف موكب پادشاهى چندان ثمرى نداشت . لهذا عمارت ديگر در شرقى دره در پناه سنگى در حوالى آبادى معروف به شكر بيكلو بنا كردند و هرسال دو سه مرتبه به جهت شكار كبك و تيهو به جاجرود رفته ، پس از چند شب توقف به طهران معاودت مىفرمودند . شهريار مبرور ماضى محمد شاه غازى انار الله برهانه اقتدا به اين سنت سنيه نموده سالى يك دوبار به اين شكارگاه تشريف آورده شكار ملتزمين ركاب آن حضرت معظم به كبك و تيهو بود و شكار قوچ و ميش و ارغالى و بز و تكه يافت نمىشد . زيرا كه نظم كاملى در وضع قورق جاجرود نبود .
در اين عصر همايون ادام الله تعالى ، وضع عمارت قديم كه در غير موقع واقع شده بود و چندان وسعتى نداشت پسند خاطر مبارك نشده در سمت غربى دره - نهچندان از عمارت قديم دور تر اما به دار الخلافه نزديكتر - حكم به بناى قصر عالى مشتمل بر بيوتات حرمخانه و ديوانخانه و حمام و باغى كه يكى از بناهاى معظم و معتبر اين عهد ابدمهد است فرمودند و قورق جاجرود طورى منظم شد كه علاوه بر كبك و تيهو كه سابق بود ، در كوههاى خيلى نزديك اين قصر سلطنتى ، گلهگله قوچ و ميش وحشى كه به ارغالى موسوماند و تكه و بز كوهى يافت مىشود . به علاوه چند سال است به حكم همايون از ممالك گرمسير ايران مثل خوزستان دراج آورده در جاجرود رها كردهاند و به واسطهء ملايمت هواى زمستان در جاجرود و كثرت اشجار در اغلب جاها كه جنگل انبوهى شده است اين دراجها در كمال خوبى بومى شده زادوولد زياد نمودهاند . چهار سال قبل