اگرچه [ فتحعلى شاه ] بعد از وصول خبر شهادت شاه شهيد به شيراز جلوس مختصرى فرمودند ولى جلوس واقعى آن حضرت در دار الخلافهء تهران روز عيد رمضان هزار و دويست و دوازده كه تحويل سال عالم نيز آن روز اتفاق افتاده بود و ملك الشعرا متخلص به « صبا » تاريخ جلوس را بدين وضع گفته : « ز تخت آقا محمد خان شد و بنشست بابا خان » . و بعضى كه هزار و دويست و سيزده گفتهاند مىتوان گفت روايت ضعيف است .
در سال هزار و دويست و سيزده شاهزاده محمود بن تيمور شاه افغان وارد تهران شد .
در اواخر ربيع الاول هزار و دويست و چهارده ، مهدى قلى خان « 2 » نامى از جانب فرمانفرماى هندوستان حامل تحف و نامهء پادشاه انگلستان از راه درياى عمان به دار الخلافهء تهران آمد . در آن وقت پادشاه انگلستان و هندوستان وليم چهارم بود . همچنين سفير از طرف سلطان دكن وارد گرديد . سرجان ملكم سفير دولت انگليس نيز در اين سال وارد تهران شد . و در همين سال حاجى خليل خان ملك التجار ايران به سفارت هندوستان مأمور شد .
در غرهء ذيحجهء هزار و دويست و پانزده به حكم حضرت فتحعلى شاه ، حاجى ابراهيم خان اعتماد الدولهء شيرازى را در تهران و اسد الله خان « 3 » پسر ارشد او را در بروجرد و محمد حسين خان والى كوه گيلويه برادر ديگرش را و ميرزا محمد خان بيگلربيگى شيراز و آقا محمد زمان كلانتر آنجا را كه از منسوبان او بودند گرفته تمامى را در يك روز مكفوف البصر نمودند و ميرزا شفيع مازندرانى صدر اعظم شد .
هم در اين روز حسينقلى خان برادر حضرت خاقان كه سركشى آغاز نموده
هامش
( 2 ) - صحيح « مهديعلى » است نه مهديقلى ( ر ك تاريخ ايران تأليف ميجرسايكس ، ج 2 ) .
( 3 ) - كتابى به نام تاريخ قوامى تأليف شده كه نسخهاى خطى از آن به شمارهء 3013 در كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران موجود است . نويسندهء اين تاريخ حاجى اسد اللّه خان فرزند حاجى - ابراهيم كلانتر است . مؤلف در اين كتاب شرح حال خود را مىنگارد كه چگونه در سال 1215 كور شده و در روزگار كورى در ذيحجهء 1239 اين كتاب را نوشته . تاريخ مذكور سرگذشت خانوادهء قوام شيرازى است . تاريخ قوامى در چار باب است : 1 - كيفيت نسب . 2 - از ولادت تا اوان مغضوب شدن . 3 - در انحراف مزاج مبارك سلطانى . 4 - تفصيل احوال بعد از سياست .