فرسخى شهر و بهطرف دستو است بارگاه شعيب پيغمبر عليه السلام بوده .
گويند اين بارگاه به واسطهء يكى از رؤياهاى صادقه بنا شده است و شعيب و دو دختر او در آنجا مدفوناند . و بقاع بسيارى در صحراى دستواست كه همه منسوب به انبياى بنى اسرائيل عليهم السلام است مثل اسحاق و شمعون و جرجيس و غيرهم . ولى گويا اين فقره صحتى نداشته باشد .
زيرا كه مقام زندگانى آن بزرگواران همه در مصر و كنعان و بيت المقدس بوده و انتقال ايشان حيا و ميتا مستبعد است . خاصه حضرت شعيب كه از فرط هرم « 1 » و رفع بصر اصلا حركت نمىتوانست نمود .
و در صحراى گرگر نيز بقاع متنزهه و جاهاى باصفا مىباشد . از جمله جائى است در دامنهء كوه مشهور به سه گنج . گويند سابقا شخصى در اينجا گنج پيدا كرده و بقعهء سيد محمد گياهخوار كه مشرف به رودخانه و بر قطعه كوهى واقع است . و بقعهء عارف كامل شمس الدين محمد گل چشم كه به شيخ شمس الدين مشتهر است و اين بقعه جاى باصفائى بوده چون شيخ شمس الدين را به تصوف شهرت دادهاند مردم ترك زيارت او كرده و خرابى در بقعه راه يافت . نيز در قصبهء عقيلى بهطرف گرگر در چهار فرسخى شهر در املاك سادات مرعشى بقعهاى است كه آن را « بشران » گويند . عمارتى عالى و اشجار مركبات و حوض آب و صفائى كامل دارد و در نزديكى او باغات بسيار هست و مردم را گمان كه بقعه بقعهء بشر حافى « 2 » است و گويا اين نيز صحتى نداشته باشد . چه مدفن بشر را در بغداد نوشتهاند . و بقعهء باباكوهى كه مقامى است به كنار كوهى و ديهى كه در آن حوالى است بههمين اسم موسوم شده . و در خارج شهر شيراز نيز مقامى است بههمين اسم .
ذكر علماء و سادات جليل القدر و غيرهم كه منسوب به شوشتر مىباشند
معروفترين سلسله كه منسوب به اين شهر مىباشند سادات جزايرىاند كه آنها را سادات نوريه مىنامند و مقدم همه سيد نعمة الله جزايرى است
هامش
( 1 ) - هرم ( بر وزن قلم ) به معناى پيرى ، فرتوتى و فرسودگى است .
( 2 ) - ابو نصر بشر حافى از صوفيان نامآور بغداد ( 150 تا 227 ه . ق ) .