خط سرحد باستقامت از صحراى مغان مىگذرد و تا به مجراى رودخانهء بالهارود به محلى كه در سه فرسخى واقع است پائينتر از ملتقاى دو رودخانهء كوچك موسوم به آدينه بازار و سارى قمش و از اينجا اين خط به كنار چپ بالها رود تا به ملتقاى رودخانهء مذكور صعود كرده به طول كنار راست رودخانهء آدينه بازار مشرقى تا منبع رودخانه و از آنجا تا به اوج بلنديهاى جگير امتداد مىيابد به نوعى كه جملهء آبهائى كه جارى به بحر خزر مىشود متعلق به روسيه خواهد بود و همهء آبهائى كه سراشيب و مجراى آنها به جانب ايران است تعلق به ايران خواهد داشت . چون سرحد دو مملكت اينجا به واسطهء قلل جبال تغيير مىيابد ، لهذا قرارداد شد كه پشتههائى كه از اين كوهها بهسمت بحر خزر است به روسيه و طرف ديگر آن به ايران متعلق باشد . از قله بلنديهاى جگير خط سرحد تا به قلهء كمرقوئى به متابعت كوههائى مىرود كه طالش را از محال ارس منفصل مىكند .
چون قلل جبال از جانبين مجراى مياه را فرق مىدهد لهذا در اينجا نيز خط سرحد را همان قسم تعيين مىكند كه در فوق در باب مسافت واقعه ما بين آدينه بازار و قلل جگير گفته شد . بعد از آن خط سرحد از قلهء كمرقوئى به بلندى كوههائى كه محال زوند را از محال ارس فرق مىدهد متابعت مىكند تا به سرحد محال ولكيج همواره بر طبق همان ضابطه كه در باب مجراى مياه معين شد . محال زوند به غير از آن حصه كه در سمت مخالف قلل جبال مذكوره واقع است از اين قرار حصهء روسيه خواهد بود از ابتداى سرحد محال ولكيج خط سرحد ما بين دو دولت به قلل جبال كلوتوبى و سلسله كوههاى عظيم كه از ولكيج مىگذرد متابعت مىكند تا به منبع شمالى رودخانه موسوم به آستارا پيوسته به ملاحظهء همان ضابطه در باب مجراى مياه و از آنجا خط سرحد متابعت مجراى اين رودخانه خواهد كرد تا به ملتقاى دهنهء آن به بحر خزر و خط سرحد را كه بعد از اين متصرفات روسيه و ايران را از هم فرق خواهد كرد و ميل خواهد نمود .
فصل پنجم :
اعلى حضرت پادشاه ممالك ايران از جانب خود و وليعهدان ، تمامى الكا و اراضى و جزاير و تمام قبايل خيمهنشين و خانهدار را كه