كه به اين عهدنامه ملحق مىگردد تصديق نمودند اعلى حضرت پادشاه ممالك ايران در باب كونسلها [ - كنسولها ] و حاميان تجارتى كه از دولت روس كما فى السابق در هرجا كه مصلحت دولت اقتضا كند معين شود و تعهد مىكند كه اين كونسلها و حاميان را كه زياده از ده نفر اتباع نخواهند داشت حمايت و احترام نمايد . امپراطور روسيه نيز در باب كونسلها و حاميان تجارت ايران وعده مىكند كه بههمين نحو مساوات منظور دارد و هرگاه از دولت ايران محققا شكايتى از كونسلها و حاميان تجارت روس واقع شود وكيل يا كارگزار دولت روس كه در دربار دولت ايران متوقف است و اختيار كونسلها و حاميان تجارت با اوست اذن دارد كه امر مزبور را به عنوان جاريه به ديگرى رجوع نمايد .
فصل يازدهم :
همهء امور و ادعاى تبعهء طرفين كه به سبب جنگ به تأخير افتاده بعد از انعقاد مصالحه موافق عدالت به اتمام خواهد رسيد و مطالباتى كه رعاياى جانبين از يكديگر يا از خزانه داشته باشند به تعجيل و تكميل وصولپذير خواهد شد .
فصل دوازدهم :
دولتين عليتين معاهدتين بالاشتراك در منفعت تبعهء جانبين قرارداد مىكنند كه براى آنهائى كه ما بين خود به سياق واحد در دو جانب رود ارس املاك دارند موعدى سه ساله مقرر نمايند تا به آزادى در بيع و معاوضهء آنها قدرت داشته باشند . لكن امپراطور ممالك روسيه از منفعت اين قرارداد ، در همهء آن مقدارى كه به او متعلق و واگذار مىشود ، سردار سابق ايروان حسين خان و برادر او حسن خان و حاكم سابق نخجوان - كريم خان - را مستثنى مىسازد .
فصل سيزدهم :
اسرائى كه در جنگ آخر و قبل از آن و تبعه كه از هرمدت به اسيرى افتادهاند از هردو طرف قرارداد شد كه در مدت چهارماه با اخراجات راه به عباسآباد فرستاده شوند و وكلاى طرفين كه در آنجا مامور به اين كار مىباشند آنها را گرفته به اوطان خود برسانند و هرگاه در مدت مذكوره تعويقى واقع شود هر وقت از هر طرف مطالبه كنند يا اسراء خود استدعا كنند بلامضايقه رد كرده آيد .