مراجعت نماى تا در مهم تو بعد از تأمل ، شرايط اهتمام بهجاى آريم .
زهره به منزل خود مراجعت كرد . هاروت و ماروت بعد از برخاستن از مجلس ، پنهان از يكديگر به وثاق زهره شتافتند و به در خانهء زهره يكديگر را ديده ناچار ما فى الضمير را بههم ابراز نمودند و از زهره اذن دخول طلبيده به منزل او وارد و اظهار تعشق به او نمودند . زهره گفت شما با من همكيش نيستيد . اگر بت مرا سجده كنيد مطاوع شما باشم . گفتند چون اين شرك است و مشرك را خدا نمىآمرزد ما اين عمل ننمائيم . زهره گفت پس اسم اعظم را كه به بركت آن عروج به آسمان مىكنيد به من بياموزيد تا شما را كام دهم . از اين هم ابا كردند . زهره گفت كنيزك خوبروئى دارم اگر خواهيد آن را بهجاى خود به شما دهم ؟ گفتند مطلوب ما توئى .
بديل تو نخواهيم . زهره گفت مقدارى شراب صافى مهياست آن را بارى بر سر كشيد تا خواهش شما را برآورم . هاروت و ماروت گفتند اين از همه آسانتر است . چون چند جام كشيدند سكر غالب و مسئول زهره را از سجدهء بت و تعليم اسم اعظم بهجاى آوردند . دراينحال شخصى به منزل زهره آمده از حال ايشان واقف شد . زهره به فرشتگان گفت اين شخص به فضايح اعمال شما مطلع شده ، اولى اين است كه او را به قتل آوريد و گرنه شما را نزد خلايق رسوا كند . هاروت و ماروت از سرمستى آن بيچاره را مقتول و سر او را از بدن جدا كرده و زهره به قوت اسم اعظم كه از ايشان آموخته بود به آسمان عروج كرد و بعد از اين اعمال شنيعه از هاروت و ماروت خطاب عزت به ملائكه در رسيد كه ملاحظه كنيد اطوار مختاران خود را . ملائكه عرض كردند ربنا انت اعلم بعبادك . و چون هاروت و ماروت از خواب مستى بيدار و هوشيار شدند به هلاكت يقين كرده گريه آغاز نمودند . در اين حالت جبرئيل از جانب پروردگار دررسيد و با ايشان در گريه موافقت كرده گفت بارى سبحانه و تعالى شما را ميان عذاب دنيا و آخرت مخير نموده . ايشان عذاب دنيوى را كه غير مؤبد است اختيار نمودند . لاجرم در غار جبل بابل سرنگون درآويختند و در صبح و شام به امر الهى معذبند تا قيامت و اصعب عذاب ايشان اين است كه گاهى چنان شهوت بر ايشان غلبه مىكند كه مزيدى بر آن متصور نيست . منقول است كه جبرئيل كلمهاى به ايشان آموخته كه در هيجان شهوت آن كلمه را گويند فى الجمله تسكينى مىيابند . در كلام مجيد و قرآن حميد ذكر هاروت و ماروت و بابل در اين آيهء شريفه كه در سورهء بقره شده مىباشد :
مرآة البلدان ( فارسى ) — صفحة 222
مساهمون: محمد حسن خان اعتماد السلطنه
ص٢٢٢