پنجم ناحيهء برخوار سى و دو پاره ديه است و ديه جز معظم قراى آن و اين ناحيه را نيز آب از كاريز است و ديگر نواحى را آب از زندهرود .
و در اين ناحيهء بريهء جز « 18 » بهمن بن اسفنديار آتشكدهاى ساخته بود .
ششم ناحيهء النجان است كه بيست پاره ده مىباشد و گويان و قهدريجان « 19 » و كليشاد معظم قراى آن .
هفتم ناحيهء برائان است . هشتاد پاره ديه است و اشكيشان و برسيان و رنين و سمنارت و جوزدان و فساران و كوهان و كاج و داذنان « 20 » از معظم قراى آن است .
هشتم ناحيهء رويدشتين « 21 » شصت پاره ديه است . فارفائان قصبهء آن وقورطان و درزنه و اشكهران « 22 » و كمندان معظم قراى آن . و اين ديهها را كه معظم قرى مىخوانند از آنهائى است كه در ديگر ولايات شهر مىخوانند . زيرا كه در هريك از آن ديهها كما بيش هزار خانه باشد و بازار و مدارس و مساجد و خانقاه و حمامات دارد . حقوق ديوانى اصفهان پنجاه تومان است . از اكابر شيخ على اصفهانى را تربت آنجاست .
از اصفهان تا ديگر ولايات عراق عجم مسافات بر اين موجب است :
تا اردستان سى و چهار فرسنگ ، تا ايذج « 23 » لر بزرگ چهل و پنج فرسنگ ، تا بروجرد لر كوچك شصت و شش فرسنگ ، تا جرفادقان ( گلپايگان ) سى و يك فرسنگ و نيم ، تا دليجان سى و پنج فرسنگ ، تارى هشتاد و شش فرسنگ ، تا شهر فيروزان شش فرسنگ ، تا ساوه شصت و چهار فرسنگ ، تا سلطانيه صد و شش فرسنگ ، تا قزوين نود و دو فرسنگ ، تا قم پنجاه و
پاورقی
( 18 ) - تصحيح قياسى براساس نزهة القلوب : « و بدين ناحيت به ديه جز » . متن : « ناحيهء بريه » .
( 19 ) - متن : « كوبه و قهدريجان » .
( 20 ) - متن : « اشكشان و هرسيان و سرمين و سمنارت و خوردان و فساران و كواهان و كاج و دادنان » .
( 21 ) - نزهة القلوب : « رودشت » .
( 22 ) - متن : « درزنه و اسكران » .
( 23 ) - متن : « ايدج » . تصحيح قياسى . ايذج درست است و امروز « ايذه » خوانده مىشود . اين شهر مركز اتابكان لر بوده و در شعر حافظ نيز آمده : « خيزد از صحراى ايذج نافهء مشك ختن » .