قرآن و احاديث و اجماع مسلمين است ، و خلافى ندارند در اينكه كفار و منافقينى كه حجت به آنها تمام شده و بر كفر خود باقى ماندهاند مخلدند در آتش ، و در عذاب و محنت و شدت مىباشند و عذاب از ايشان سبك نمىشود چنانكه صريح آيات قرآنى است . و بودن در آتش و لذت بردن از آن عذاب نيست بلكه راحت است به جهت ايشان . و مؤيد بطلان اين مدعى است آيهء شريفه كه در شأن گوساله پرستان نازل شده :
« وَ قالُوا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ إِلَّا أَيَّاماً مَعْدُودَةً قُلْ أَتَّخَذْتُمْ عِنْدَ اللَّهِ عَهْداً فَلَنْ يُخْلِفَ اللَّهُ عَهْدَهُ أَمْ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ . بَلى مَنْ كَسَبَ سَيِّئَةً وَ أَحاطَتْ بِهِ خَطِيئَتُهُ فَأُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ »
« 1 »
.
كه ترجمهء شريفهء آن اين است كه گفتند يهودان كه مدت عذابى كه ما را به آن عذاب مىكنند چند روزى است كه مىتوان شمرد - و آن ايامى است كه در آن گوساله پرستيديم - و آن منقضى مىشود و بعد آن به بهشت مىرويم .
( حق تعالى مىفرمايد كه : ) بگو اى محمد آيا گرفتهايد از نزد خدا عهدى كه عذاب شما بر كفر شما منقطع مىشود و دائمى نيست ؟ پس هرگز خدا خلاف عهد خود نمىكند ، بلكه دروغ مىگوئيد در اين دعوى و افترا مىگوئيد به خدا . و نيست عذاب شما مگر عذاب دائمى . و كسى كه بكند گناهى و فرو گيرد او را گناه او - به معنى اينكه او را از دين خدا در برد - پس آن گروهى كه چنين گناهى كنند اصحاب آتشاند و هميشه در آتش خواهند بود .
و پر معلوم است كه تشويش كفار و وعيد خداوند قهار و ترسانيدن از آتش نمىتواند بود كه آتشى باشد كه ملايم طبع ايشان باشد مانند قاذورات از براى
هامش
( 1 ) . سورهء بقره ، آيهء 80 .