مىكند . و ليكن . چون آن نوع گفتار كه در اول مفاتيح و ساير كتابهاى اصول خود مىكند نسبت به مجتهدين ، و دعوىهاى بزرگ مىكند - كه من آن چه مىگويم از نور و الهام الهى است و آنچه آنها مىگويند از تقليد و قياس و اصول مبتدعه است - لايق بزرگان خصوصا مدعيان حال و ذوق و صفاى باطن نيست ، باطن مجتهدين و علماى اماميه او را مبتلا به اين كرده است كه در اغلب مواضع مفاتيح كارها كرده است كه هيچ مجتهدى نكرده ، و به قياس و قواعد چند عمل كرده كه بعضى اهل سنت هم از آن استنكاف مىكنند ، و حاصل آنكه در تأليف مفاتيح زلات و غفلات او از حد و نهايت بيرون است كه اينجا مقام ذكر آنها نيست . هركه فى الجمله اطلاعى از فقه و طريقهء مذهب شيعه دارد مىداند كه او بيشتر بىدليل فتوى داده و به قياس عمل كرده تا فقها و مجتهدين . به هر تقدير اين گفتارهايى كه ما بين اصولى و اخبارى و مجتهد و غير مجتهد است ، نقلى به دين و ملت و كفر و اسلام ندارد .
المسألة الخامسة :
آخوند ملا محسن در عين اليقين گفته كه كفار اگرچه مخلد مىباشند لكن عذاب ايشان منقطع مىشود . آيا او را « عليه الرحمه » مىتوان گفت يا لعنش بايد كرد يا ساكت باشيم و « عليه ما عليه » بگوئيم ؟ .
الجواب :
هرچند عين اليقين نزد حقير نيست اما قبل از اينكه گاهى مطالعهء آن مىكردم در خاطرم هست كه ديده باشم و لكن تفصيل عبارت او در خاطرم نيست پس مىگوييم كه اگر مراد او همان است كه محيى الدين گفته پس آن مخالف