تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 615

مساهمون:

ص٦١٥
دست‌هاى گره كردهء بسته در مردمان ضعيف علامت خست و حرص و طمع و در مردمان قوىبنيه استخوان‌دار درشت نشانه جنگجويى و اراده و استقامت و خشم و غضب كه در اين بستگى ساير علامت صورت و بدن بايد در نظر گرفته شود و كسى كه با مشت‌هاى بسته و گره كرده راه مىرود حاكى از شخصى جدى ، مصمم و اين‌كه مصر در به دست آوردن خواسته‌ها مىباشد و بايد دانست كه دست زن‌ها در رنگ و مو از اين قاعده مستثنى مىباشند . كسانى كه هنگام دست دادن اكراه كرده به سختى دست مىدهند دليل شرم حضور و خجالت و كم‌رويى و دست دادن شل كه با سرانگشتان دست مىدهند دوستى زوركى و سستى علاقه و محبت و اينكه چنان كسان دورى و ملاقات و بود و نبود اشخاص يا لااقل آن شخص بخصوص كه به او دست داده است بىتفاوت مىباشد و دست دادن محكم كه تمام دست طرف را در دست گرفته بيخ شست و سبابه خود را در بيخ شست و سبابهء طرف قرار داده محكم دست مىدهد نشانه مهر و علاقه و مودت و خون‌گرمى و ثبات قدم در دوستى بوده و اينكه شخص دست داده برايش ارزشمند مىباشد . دست دادن محكم و تكان دادن شديد و زياد در دست داشتن دست طرف نشانه محبت و صميميت بيحد و تمايل به ملاقات و در رنج بودن از دورى و دست دادن شل و اين‌كه به زودى دست خود را از دست طرف بيرون كشيدن نشانهء بىحوصلگى و بىدماغى و بدبينى و عدم محبت و علاقه و اين‌كه مىخواهد هرچه زودتر خود را از دست طرف خلاص نمايد و معطل كردن دست اشخاص در دست خود نشانهء تسليم و بىارادگى و رودربايستى و اينكه در اداى مطالب جدى دچار ضعف و خجالت شده اداى عقيده و سخن نمىتواند و در معاملات همواره مغبون شده حق او ضايع مىگردد . انگشت بلند علامت انديشه و اينكه صاحب آن هرچيز را مىخواهد از طريق تدبير و نقشه كشيدن و حيله بدست آورد و انگشت كوتاه نشانه كار و فعاليت و اينكه