پاى ما لنگ است منزل بس دراز * دست ما كوتاه و خرما بر نخيل
را شاهد دوم قرار داد و درباره مچ و پنجه اين عقيده در خانوادههاى قديمى بود كه مىگفتند : بچهاى كه هنگام ولادت پنجههايش باز باشند با سخاوت و بچهاى كه با پنجهء بسته به دنيا بيايد خسيس مىشود و اين بنوبه خود مبناى علمى داشته ما آن را بسط مىدهيم .
پنجههايى كه عادتا باز باشد و دستودلبازى و سخاوت و صداقت را معلوم مىكند و پنجههاى بسته كه طبيعتا بسته باشد بخل و امساك و خست و حرص و طمع و هرچه اين دو حالت زياد و كم باشد به همان نسبت احوال و اثرات آن نيز زياد و كم مىشود چنانكه در كسى يك پنجهء بسته و يك پنجه باز باشد نشانهء آنست كه صاحبش گاهى از سوراخ سوزن تورفته و گاهى از دروازه تو نمىرود و در افراط و تفريط مىباشد .
كسى كه موقع ايستادن و حرف زدن يا نشستن دستهاى خود را به جايى تكيه مىدهد شخصى است قابل اعتماد و قابل قبول و كسى است كه به قول و فعل خود احترام مىگذارد و كارگشائى مردم مىكند اما در كارهاى خود چندان برندگى و توانائى نداشته محتاج كمك ديگران است .
پنهان كردن دستها نشانه عدم صداقت و خلافكارى و تمايل به كارها و مشاغل مرموز و خدعه و فريب و آبزيركاهى است و آشكار داشتن دستها كه هميشه از بدن جلوتر بوده عادت به جيب رفتن نمىكند رك و راستى و بىريائى و بىشيله و پيلهگرى و تو و بيرون يكى بودن آزموده شده است .
دستهاى محكم درشت پرمو علامت فعاليت و قوت و نيرو و دستهاى سفيد بىمو عدم فعاليت و تنبلى و راحتطلبى و ضعف و قوت اين علائم ضعف و قوت اثرات آن مىباشد ، يعنى بهراندازه دست قوى و پرمو به همان اندازه قوت و انرژى و بهراندازه ظريف و كوچك و شكننده و بىمو بههمان اندازه بىبنيگى و عدم توانايى و استقامت و ضعف بدن را معلوم مىكند .