تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 609

مساهمون:

ص٦٠٩
اگر لب بالا روى لب زيرين افتاده باشد علامت خوبى و خوى پسنديدهء مطبوع و ضخامت لب زيرين شهوت‌پرستى و حظ نفس و عشرت‌طلبى و اينكه صاحب چنين لبى بيش از هرچه غرق در ماديات و شهوات و خواسته‌ها مىباشد . لب قرمز درخشنده كه روغن خورده به نظر بيايد شكم‌پرستى و پرخورى و حرص در اين امور را معلوم مىدارد و لب خشكيدهء بىرنگ يا تيره‌رنگ كم‌اشتهايى و كم‌غذايى و بىقيدى در راه شكم و علاقهء زيادتر به معنويات را مىرساند . آويختگى لب پايين خوى مطبوع و اراده و تصميم متوسط و خوبى صاحب آن را گواه مىباشد و اينكه چنين كس تنها در آنچه براى خود او مفيد و لذت‌بخش و سودمند است داراى تشخيص مىباشد و تدبير او زيادتر در اطراف كاميابىهاى خود سير مىكند . دندان منظم نشانهء نظم و ترتيب در كارها و افكار و انديشه‌هاى منظم و دندان‌هاى نامنظم ناهموار عدم ثبات و عدم توازن در افكار را مىرساند و دندان‌هاى خيلى نامنظم كه عقب و جلو روييده زيادتر از تعداد خود بوده باشد سرگردانى و سرگشتگى و پريشان فكرى را معلوم مىكند .

چانه

چانه نيز به سهم خود گوياى مطالب بسيار مىباشد به اين صورت كه چانه چهارگوش زاويه‌دار نشانه قدرت و نيروى فعاله و صداقت و راستى و علاقمندى به راستى و درستى و با جمجمهء برجسته داراى استعداد كارهاى بزرگ و امورى كه فوايدش عام بوده باشد و چانه گرد نشانهء فعاليت حياتى ، يعنى ميل خوب زيستن و خوش‌گذرانى و تهيه و تحصيل زندگى مطبوع و راحتى و خوى خوب پسنديده و دوست داشتنى و خوش‌خلقى و رفيق‌بازى و مهمان‌دوستى و چانه گرد دو لبه كه از بالا نيز لبه‌اى ديگر داشته باشد افراط در اين امور و اين‌كه صاحب چانهء دوطبقه در خوب زيستن و كاميابى كار را به حد افراط مىرساند و چانه كوچك علامت ضعف اراده اما
طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 609 | جعفر شهرى باف