تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 607

مساهمون:

ص٦٠٧
نوع گوش‌ها بوده ، چه هم امور مادى و بدنى و هم امور معنوى و جسمانى را توانا مىباشد . گوش بزرگ قرمز با لبهء برجسته بىاعتنائى به احساسات ديگران را معلوم داشته و اينكه با ديگران مخصوصا زيردستان به نظر بىاعتنائى نگريسته خود را از همه برتر و مهم‌تر دانسته خونسرد و احترام و مهر و محبت اطرافيان را وظايف آنان بر خود دانسته و چنانچه صاحب چنين گوشى در مقامات عاليهء فرماندهى باشد تندى و خشونت نيز بر معايبش مىافزايد . گوش‌هاى متوسط كه از حيث فاصلهء با سر و رنگ نيز متوسط باشند نشان صفات محبت و تقوى و ادب و خوبى و مهمان‌دوستى و صداقت بوده از بهترين مىباشد . گوش‌هاى به سر چسبيده علامت عدم اعتماد به نفس و كم‌روئى و نازك‌طبعى و در عين حال يكدندگى و حرف ناشنوى مىباشد و گوش از سر فاصله گرفته كه لبهء آن به طرف جلو مايل شده باشد دقت در مطالب ديگران و حرف‌شنوى و دانش‌اندوزى را معلوم مىدارد و بهر اندازه كه اين جلوآمدگى و چسبيدگى كم و زياد باشد به همان مقدار ضعف و قوت در اثرات آنها مىباشد . گوش‌ها هرقدر از وسط سر پائين‌تر و به‌طرف صورت نزديك‌تر باشند يعنى از مغز سر زيادتر فاصله داشته و به بينى نزديك‌تر باشند فكر و شعور و استعداد عقلى و نبوغ ذاتى صاحب آن را دليل مىگردد و هرچه به‌طرف بالاى سر نزديك و از صورت دور تر و به طرف عقب سر رفته باشد بدخواهى و حمق و جهالت و ظلم و ندانم‌كارى و عدم استعداد به امور عقلانى و مفيد و رغبت و توانائى او را به كارهاى پليد غيرمفيد و جور و ستم به خود و ديگران را معلوم مىدارد . خاصه كه لبه‌دار و پررنگ بوده باشد و گوشهاى ناميزان بىاندازه كه يكى بزرگ و يكى كوچك باشد نشانه عدم اعتدال در روح صاحب آن بوده ، كارهايش نامنظم و سخنان و مواعيدش را اعتمادى نمىباشد .

لب‌ها و دهان

لب و دهان نيز نكات برجسته‌اى را از روحيات مردم به ما معلوم مىكند . به اين قرار
طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 607 | جعفر شهرى باف