تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 424

مساهمون:

ص٤٢٤
را از دست داده ، ضمنا كم‌وكسر خانه‌اش زياد مىباشد ، و چيزهائى هم كه فرستاده ميشد الزاما از اشياء رافع حاجت تازه خانه از فرش و اسباب طاقچه و اسباب آشپزخانه ، اسباب چاى بود و چيزهاى زينتى بدردنخور كمتر فرستاده ميشد . در ورود به اين مهمانى هم ورد زبان واردين همه‌اش مبارك‌باد بود تا بيرون بروند ، اگرچه لفظ مباركباد در بيشتر موارد ، از جمله زايمان و اسم‌گذاران و ختنه‌سوران و رخت و جواهر عروس داماد خريدن و مثل آن و هرچيز ديگر مرتبا به زبان ميآمد .

خرج دادن

لفظ خرج دادن جهت مهمانىهاى برگزارى مراسم يادبود اموات و امور مربوط بمذهب و طريقت و مانند آن به كار ميرفت ، مانند روز دفن ميت كه آبگوشت لپه تهيه ميشد ، چه در آن وقت كه متوفى تازه يا نابهنگام مرده بود وقت تهيه و پذيرائى زيادتر نبود كه از سر خاك برگشتگان را ناهار ميدادند . ديگر خرج شب سوم ميت كه برايش از پلو و چلو و آبگوشت و بنا به وسع و توان مالى صاحب مردگان داده ميشد ، و شب هفت كه تدارك شام براى از سر خاك برگشتگان داده ميشد ، و بعضى كه از روز دفن تا هفت و چهله را براى شادى روح ميت يا ميته شام يا شام و ناهار ميدادند . ديگر خرج خانقاهيان و دراويش بود كه در ايام مخصوص مانند شب عيد غدير و روز آن و شب‌هاى ذكر و سماع از طرف مريدان بانى پيدا كرده داده ميشد ، و ديگر خرج جمعيت قاريان و قرائت قرآن كه بمناسبت دعوتشان به خانه‌هاى خود داده ميشد . ديگر خرج دسته‌هاى سينه زن و زنجيرزن و عزاداران حسينى كه در ايام دههء عاشورا و بسا كه از روز اول محرم تا آخر ماه صفر ناهار يا شام يا هردو در