تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 277

مساهمون:

ص٢٧٧

گذران اوقات شبانه‌روز

اكنون ملاحظه كنيم اوقات شبانه‌روز اهالى تهران به چه صورت ميگذشت ؟ با اذان مؤذن صبح دزدان و شبروها دست از كار كشيده به آرامگاهها و مخفيگاههاى خود ميرفتند و مؤمنين از خواب بيدار شده ، غسل واجب شده‌ها ، از زن و مرد براى انجام غسل جنابت و اداى نماز « كه نماز با غسل جنابت ثواب نماز را هزار برابر مينمود ؟ » روانهء حمام‌ها ميشدند و سالمندان و از ( كار ) افتادگان به ( استنجا ) « 1 » و وضو برخاسته در نمازخانه « 2 » ها و مصلّىهاى خويش رو به عبادت و انجام فريضه آورده يا روانهء مسجد ميشدند و آنان كه عشق زيادترى به نماز و عبادت داشتند با ادعيه و اذكار صبحگاهى و تسبيحات اربعه « 3 » تا
هامش
( 1 ) . ازالهء نجاست كردن ، و اين كلمه مخصوص شستن عضو پيش و پس بعد از عمل بول يا غايط به كار ميآيد . ( 2 ) . در بعضى خانه‌ها اطاقك كوچكى خاصه براى انجام نماز و ذكر ختم و دعا بود كه به آن مصلى ميگفتند . ( 3 ) . تسبيحات اربعه يعنى : سبحان اللّه ، و الحمد للّه ، و لا إله الا اللّه ، و اللّه اكبر . تسبيحى منتسب به حضرت زهرا عليها سلام كه گفتن يك دور تسبيح آن را پس از هر نماز حلّال جميع مشكلات و مصلح تمام مهمات ميدانستند . با اين تسبيحات اربعه استخاره نيز انجام ميدادند و قاعده‌اش چنين بود كه پس از نيت و فرستادن صلوات كمر تسبيح را گرفته دانه دانه جلو