تعاليم والدين به اطفال
اين تعليمات بود كه والدين بفرزندان و بزرگترها به كوچكترها ميدادند :
سلام بود كه هر كوچكتر به هر بزرگتر بايد سلام بكند و ميگفتند سلام سلامتى ميآورد و اين مربوط به كوچكتر و بزرگتر نميگرديد كه هركس به هركس ميرسيد يعنى هركس به محلى ورود مينمود يا چشمش قبلا به كسى مىخورد بايد به او سلام بگويد و حق تقدم سلام با كسى بود كه به مكانى پا گذارده باشد اگرچه در آن مكان كسى وجود نداشته باشد كه ميگفتند در هر صورت موجودى از مخلوق خدا در آن مكان حاضر مىباشد اگرچه به چشم سر ديده نشود كه از سلام سلام كننده خوشنود گشته در حق او دعا مينمايد . بعلاوهء آنكه جواب سلام چنين كس را ملائكه ميدهند و سلام ، مستحب و جواب آن واجب بود كه بايد برگرداند و از روايات ، كه هرگز كسى بر پيغمبر اسلام بر سلام پيشى نميگرفت و واى به حال متكبرى بود كه از پاسخ سلام تكبر بكند .
نظافت سر و روى و كفش و لباس بود كه بايد نظيف و پاكيزه و طاهر و مرتب بوده باشد كه مردم اشخاص را به ظاهر احترام ميگذارند و عقل مردم به چشمشان مىباشد و اگر كسى با ظاهر ناآراسته به مكانى وارد شود و مورد تحقير قرار گيرد گناه آن به عهده خود او مىباشد و اين مربوط به آن نبود كه لباس ، گرانبها يا ارزانقيمت بوده باشد و شرط آن نظافت و آراستگى آن بود كه نازيبا و