ششانداز « 27 » و يخنى و كباب و طاس كباب و اغذيهء چرب و شيرين كه صرف ميكردند چه طبق سنّت و روايت ، شبهاى طاق ماه رمضان ، مانند شبهاى اوّل و سوّم و پنجم ، تا آخر مستحبّ بود كه مردها با زنهاى خود همبسترى نمايند لذا لازم ميآمد قوه بنيه داشته باشند ، غير از شبهاى 19 و 21 و 23 و 29 و شب اوّل ماه ( شب عيد فطر ) كه اين شبها را عزيز دانسته معتقد بودند چنانچه در اين شبها مقاربتى انجام گرفته ، نطفهاى منعقد شود ، بچهء آن ناقص العضو ، مانند شش انگشتى و لبشكرى به دنيا خواهد آمد و غذاهاى گوشتدار و نخوددار را تعطيل ميكردند ، خاصه در سه شب 19 و 21 و 23 ، حتّى انديشهء آن كار را هم نمىكردند ، زيرا اين شبها را شبهاى قدر و
هامش
( 27 ) . پياز فراوان را در روغن زياد يك دست سرخ زعفرانى كرده رويش تخممرغ شكسته ، با شيره يا شكر كه بالايش ميدادند با نان يا عوض خورش با كته يا پلو ميخوردند .