من احب دنياه اضر بآخرة . . . - نهج 2985 - ترك الاطناب 315 - كشف الخفا ، 2351 صحيح مسلم ج 8 ص 65 ( قسمت دوم حديث ) - ميبدى ج 1 ص 269 به نقل از تعليقات حديقه 488 در معنى شعر سنائى و نزديك بدين معنى در ص 323 - در توحيد آمده ، ديگر در فيض القدير ، ش 8313 و لطائف الحكمة 199 - و التصفيه 47 .
حكيم سنائى فرمايد :
رسم عاشق نيست با يك دل دو دلبر داشتن * يا ز جانان يا ز جان بايد يكى برداشتن
تا به آخر قصيده مضمون اين حديث را پرورانيده همچنين در قصايد غراى ديگر به مطلعهاى :
اى قوم از اين سراى حوادث گذر كنيد * خيزيد و سوى عالم علوى سفر كنيد
يا قصيدهء :
مكن در جسم و جان منزل كه اين دون است و آن و الا * قدم زين هر دو بيرون نه نه اينجا باش و نه آنجا
و غالب قصايد عرفانى او و نيز در اشعار ساير سخنوران عارف مضمون اين حديث را توان يافت و نيز اين بيت سنائى ( در ص 369 حديقه ) اشارت بدين حديث است :
دين و دنيا دو ضد يكديگرند * هركجا دين بود درم نخرند
حضرت امير مؤمنان على عليه السلام مىفرمايد . « حب الله و حب الدنيا لا يجتمعان » ( غرر الحكم ص 572 ) و در ص 689 همان مأخذ مىفرمايد : « من عمر دنياه افسد دينه و اخرب اخراه . »
من اخلص لله تعالى . . . - نهج الفصاحة ش 2836 - ترك الاطناب ش 348 ، سيوطى ج 2 ص 161 - حلية الاولياء ، ج 5 ، ص 189 - كشف الخفا 2361 ، مرصاد 29 و 281 ، جواهر الاسرار ص 110 و احاديث مثنوى ص 196 . در مناقب اوحد الدين كرمانى ( ص 74 ) و فيض القدير ، ش 8361 با مختصر اختلافى . در بعضى نسخ « . . . اربعين يوما ظهرت ينابيع . . . الخ » آمده . خواجهء شيراز فرمايد :
سحرگه رهروى در سرزمينى * همىگفت اين معما با قرينى
كه اى صوفى شراب آنگه شود صاف * كه در شيشه بماند اربعينى
من اراد ان نظر الى ميت . . . - المنهج القوى ج 6 ص 116 ، تمهيدات عين القضاة