صفحه و صفحهء بعد رنگ و بويى از مطالب و عبارات التّوسل دارد ( ر . ك . التّوسل 15 « منشور ولايت جند » .
( 252 / 13 ) - نقل است كه روزى . . . در نسخهء ما تا آخر حكايت همچنان است كه در متن آمده . ولى تصوّر مىرود به جاى « مسلم . . . » « مسلمة بن عبد الملك » و به جاى ابن حازم « ابو حازم » درست باشد . و مراد مسلمة بن عبد الملك بن مروان است از امراى بنى اميّه كه فتوحاتى در زمان خلافت برادرش « سليمان » كرد ، متوفّى به سال 120 ه در شام ( اعلام زركلى 8 / 122 ) ديگر ابو حازم يكى از بزرگان تابعين و معاصر هشام بن عبد الملك كه بعضى او را مكّى و برخى مدنى خواندهاند ( ر . ك . تذكره 1 / 62 و هجويرى و لغتنامه ) . قسمتى از عبارات آخر اين حكايت مأخوذ از التّوسل است .
( 253 / 1 ) - اولى شمرد . . . مطالب تا اينجا بيش از يك صفحه مقتبس از التّوسل است ( ص 15 ) و عبارات و سجعها نيز بسيار نزديك به عبارت آن كتاب .
( 253 / 3 ) - از پشت پادشاهى . . . ر . ك . ديوان كبير غزل 844 ، غلطها اصلاح شد .
( 253 / 22 ) - عوف بن مالك اشجعى از صحابهء پيغمبر اكرم ( ص ) و متوفّى به سال 73 ه .
( 256 / 24 ) - ارباب تواريخ . . . اين حكايت سلطان محمود و اياز را شيخ عطّار در مصيبتنامه ( ص 365 ) و مولانا در دفتر پنجم مثنوى به نظم آورده است .
( 257 / 9 ) - بلكه ذات شريف او . . . اشاره است به حديث « خمّرت طينت آدم بيدى اربعين صباحا » ر . ك . فهرست احاديث ص 335 .
( 257 / 19 ) - علم آدم . . . اين دو بيت از مخزن الاسرار نظامى است ( مقالهء اوّل ص 43 ) و « علّم آدم » اشاره به آيهء 2 / 29 « خمّر طينه » اشاره است به حديث مذكور در ص 335 .
( 258 / 10 ) - لمؤلّفه احسن اللّه اليه - و چند سطر بعد « لمؤلّفه قدّس اللّه سرّه » و عباراتى نظير اينها از الحاقات كاتب است ر . ك . حواشى مربوط به ص 16 .
( 259 / 7 ) - كوه قاف . نام كوهى است افسانهاى ، بعضى آن را از ريشهء پهلوى
FOK
دانند و برخى گفتهاند كوه قفقاز است . حمد اللّه مستوفى ( نزهة القلوب ص 190 ) كوه البرز را كوه قاف شمرده ، مفسّران گفتهاند كوهى است محيط بر زمين و بعضى گفتهاند در پس آن كوه عالمها و خلايقى است كه تعداد آن را جز خداى كسى نمىداند . در كتب