تخطي إلى المحتوى الرئيسي

ينبوع الأسرار في نصايح الأبرار ( فارسى ) — صفحة 357

مساهمون:

ص٣٥٧
( 30 / 2 ) - عاشق كه شد . . . شعر از حافظ شيراز است . ر . ك . حافظ قدسى ص 75 . ( 30 / 20 ) - گر تو مىدارى . . . اين ابيات نيز در منطق الطّير از همان حكايت منظوم است . ( 31 / 3 ) - ما فتنه بر توييم . . . ر . ك : ديوان خاقانى ص 398 . ( 31 / 5 ) - رويم . . . ابو محمّد رويم بن احمد اصلش از بغداد و از بزرگان عرفا بود . وفاتش به سال 303 ه اتّفاق افتاده ( قشيريه ) و اين سخن او نيز در رسالهء قشيريه ص 142 و ترجمهء آن در ترجمهء رساله ص 545 آمده است ، عبارت ترجمه قشيريه چنين است : عارف را آينه‌اى باشد ، چون در آنجا نگرد مولا او را تجلّى كند . ( 31 / 7 و 18 ) - حكايت يوسف در مثنوى مولانا ص 84 به نظم آمده و سه بيت سطر ( 11 تا 13 ) نيز از همان حكايت مولاناست در مثنوى . ( 32 / 4 ) - سه بيت آخر صفحه ، از غزل 455 ديوان كبير است . ( 32 / 17 ) - حق را به حق‌شناس . از اشعار شيخ عطّار است . ر . ك : ديوان ص 2 . ( 33 / 4 ) - تهىدست مردان . . . از بوستان است ص 344 و 358 با حواشى استاد ناصح . ( 34 / 4 ) - قد كان ما كان . . . در قوت القلوب ج 3 ص 114 مصراع اوّل آن چنين است « و كان ما كان ممّا لست اذكره . . . » شعر بنابه نقل آقاى دكتر مهدوى دامغانى از ابن معتزّ است ( ر . ك . ت . ا . عمر فروخ ص 380 ج 2 ) و بيت زير مقدّم بر آن است .
فلاح ضوء هلال كاد يفضحنا * مثل القلامة قد قدّت من الظّفر
در نسخهء ما و غالب كتب « . . . سرّ الألواح به » آمده . ( 34 / 5 ) - ظاهر شود مشكات نفسانيّه . . . مطالب و مضامين مقتبس از قرآن كرديم است . آيه‌هاى :
« اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ . . . »
الآية و
« وَ لَمَّا جاءَ مُوسى لِمِيقاتِنا . . . »
و اين عبارات در جواهر الاسرار ص 9 نيز آمده ( ر . ك . سوره نور و اعراف آيات 35 و 139 ) . ( 34 / 20 ) - ابان الحقّ . . . سرايندهء اين اشعار شناخته نشد و در نسخهء ما سراسر غلط بود و خارج از وزن ، تا حدّ مقدور اصلاح و تصحيح شد . ( 35 / 4 ) - اگر مرد عشقى . . . شعر از بوستان سعدى است ص 407 نه خواجه عماد . ( 35 / 14 ) - عشق آمد . . . اين رباعى به شيخ ابو سعيد ابو الخير و خواجه عبد اللّه انصارى و مولوى و ديگران نسبت داده شده . در كتاب سوانح احمد غزّالى و مرصاد نيز آمده .
ينبوع الأسرار في نصايح الأبرار ( فارسى ) — صفحة 357 | كمال الدين حسين بن حسن خوارزمي / مهدى درخشان