نيز غافلند و سرِّ اين هيمان را بايد در اسم متجلى در اين قبيل از مظاهر جستجو نمود .
مهيّمين از ملائكه عقول عرضيهيى هستند كه در مقام مقدم بر كثرت قرار دارند و از شدت غلبهء حقيَّت حق بر جنبهء خلقيَّت آنها از باب تجلى حق باسم جمال و جلال ، در مظاهر آنان ، غير حق نشناسند و نمىدانند كه خداوند آدم و عالم آفريده است و از تجلى حق باسم جلال مستغرق جمال كبريائي حق و از كثرت استغراق مبهوت و هاج و واج شدهاند .
هيمان از كثرت محبت و عشق حاصل مىشود ، منشأ حبّ و عشق مهيمين تجليات حق باسم جمال و علت هيمان آنها تجليات جلالي است أسماء جماليه و جلاليه بر مطلق عقول بلكه بر كليهء مظاهر حاكم است در مهيمين تجلى جلالي غلبه دارد و گر نه عقل اول نيز فانى در حق و مستغرق در جمال حق مطلق است .
صاحبان جذبهء قبل از سلوك ، يعنى مجذوبان سالك و كُمَّل از محبوبين نيز به ملائكه مهيَّمين ملحق مىشوند ولى كمَّل از أنبياء و اولياء در مقام سير أسمائي و رجوع از خلق بخلق از باب آن كه بمقام وساطت در فيض نائل مىآيند به واسطهء اعتدال حقيقى و نيل بمقام اكمليَّت و تحصيل مقام فناء عن الفناء بل عن الفنائين و استيفاى مقامات و مراتب از هيمان خارج مىشوند .
شيخ در فصّ - ابراهيمى - حكمت تهيم را به او نسبت داده است لذا معتقد است كه تبرِّى إبراهيم از پدر و قوم خود و ذبح فرزند و خروج از موطن با آن همه مال و مكنت ملحق است به كمَّلى كه شيخ كبير در عبارت قبل فرمود و ملحق نمود بكمَّل - افراد - را . و برخى از عرفا افراد را
تمهيد القواعد ( فارسى ) — صفحة مقدمهء كتاب 90
مساهمون: صائن الدين علي بن محمد تركة
صمقدمهء كتاب ٩٠