اينكه بينى روى خوب از هر طرف * ميبرد ايمان و جان و دل ز كف
زان بود كو بر جمالش مظهر است * اين كشش زين سر نباشد زان سر است
روى خوب اندر زمانى فانى است * حسن را نبود فنا ربانى است
گر به آن حسن از بتان دارى نظر * بر مصور عاشقى نى بر صور
ور نبيند ديدهات جز آب و رنگ * رو كه نبود زين نشانت غير ننگ
باز برگرديم بر آيت خود او * گفت صورتهايتان كرد او نكو
هست سويش بازگشت ما يقين * داند آنچه در سما است و زمين
هم بداند آنچه را كز يكدگر * مختفى داريد و ظاهر سر بسر
هم بود دانا بر اسرار امور * آنچه هست اندر خفاياى صدور
[ سوره التغابن ( 64 ) : آيات 5 تا 8 ]
أَ لَمْ يَأْتِكُمْ نَبَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَبْلُ فَذاقُوا وَبالَ أَمْرِهِمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ( 5 ) ذلِكَ بِأَنَّهُ كانَتْ تَأْتِيهِمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ فَقالُوا أَ بَشَرٌ يَهْدُونَنا فَكَفَرُوا وَ تَوَلَّوْا وَ اسْتَغْنَى اللَّهُ وَ اللَّهُ غَنِيٌّ حَمِيدٌ ( 6 ) زَعَمَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنْ لَنْ يُبْعَثُوا قُلْ بَلى وَ رَبِّي لَتُبْعَثُنَّ ثُمَّ لَتُنَبَّؤُنَّ بِما عَمِلْتُمْ وَ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ ( 7 ) فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ النُّورِ الَّذِي أَنْزَلْنا وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ( 8 )
آيا نيامد شما را خبر آنان كه كافر شدند از پيش پس چشيدند بدى كارشان را و ايشانراست عذابى دردناك ( 5 )
آن بسبب اين بود كه آمد ايشان را رسولان ايشان شواهد پس گفتند آيا انسانى هدايت مىكند ما را پس كافر شدند و رو ميگرداند و بينياز آمد خدا و خدا بينياز ستوده است ( 6 )
گمان بردند آنان كه كافر شدند آنكه برانگيخته نخواهند شد بگو بلى و اى پروردگار من برانگيخته شوند پس خبر داده شويد به آنچه كردهايد و اين بر خدا آسانست ( 7 )
پس بگرويد به خدا و رسول او و آن نورى را كه فرستاديم و خدا به آنچه ميكنيد آگاه است ( 8 )
نامد آيا بر شما افزون و بيش * اى گروه اخبار آن كفار پيش
پس چشيدند آن و بال كار خود * وان عقوبتهاى بيش از حصر و حد
در جهانشان بود آن رنج و هلاك * هم بود زين پس عذاب دردناك
اين بر آن باشد كه آمدشان رسل * با نشان و بينات اندر سبل
پس بگفتند آدمى آيا چو ما * مىتواند گشت ما را رهنما
بر رسولان كافر ايشان پس شدند * رو بگرداندند و هم سر وا زدند
بىنيازى از حق آمد پس پديد * كو بذات خود غنى است و حميد
بىنياز است اعنى از خلق او بذات * وز ستايش وز سپاس ممكنات
آن كسان كه نگرويدند از يقين * دعوى دانش نمودند اين چنين
كه چو گشت اين جسم از هم ريخته * نى شوند ايشان هكر ز انگيخته
گو كه آرى منبعث بيگفتگو * ميشويد اندر قيامت مو بمو
پس خبر داده شويد اندر جزا * بر هر آنچه كردهايد از كارها
بر حق اين آسان بود پس بگرويد * بر خدا و بر رسول اى اهل ديد
هم بنورى كه فرستاديم آن * با پيمبر يعنى اين روشن بيان
تسميه قرآن بنور اين بين است * كه نماينده طريق از ذو المن است
حق بر اعمال شما باشد خبير * بر هر آنچه ميكنيد از ناگزير
پس بوفق هر عمل بدهد جزا * هر عمل را هست پاداشى جدا
[ سوره التغابن ( 64 ) : آيات 9 تا 12 ]
يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ ذلِكَ يَوْمُ التَّغابُنِ وَ مَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ وَ يَعْمَلْ صالِحاً يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئاتِهِ وَ يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ( 9 ) وَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ خالِدِينَ فِيها وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ ( 10 ) ما أَصابَ مِنْ مُصِيبَةٍ إِلاَّ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ مَنْ يُؤْمِنْ بِاللَّهِ يَهْدِ قَلْبَهُ وَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ( 11 ) وَ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَإِنَّما عَلى رَسُولِنَا الْبَلاغُ الْمُبِينُ ( 12 )
روزى كه جمع كند شما را براى روز جمع آنست روز مغبون كردن و كسى كه ايمان ميآورد به خدا و مىكند كار شايسته در ميگذرانيم از او بديهايش و داخل مىكند او را در بهشتهايى كه ميرود از زير آنها نهرها جاويدند در آن هميشه اينست كاميابى بزرگ ( 9 )
و آنان كه كافر شدند و تكذيب كردند بآيتهاى ما آنهايند ياران آتش جاويدند در آن بد بازگشتى است ( 10 )
نرسيد هيچ مصيبتى مگر باذن خدا و كسى كه ايمان آورد به خدا هدايت كند دلش را و خدا به همه چيز داناست ( 11 )
و پيروى كنيد خدا را و پيروى كنيد رسول را پس اگر رو گردانيد پس جز اين نيست كه بر رسول ماست رسانيدن آشكار ( 12 )