[ سوره الدخان ( 44 ) : آيات 40 تا 59 ]
إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ مِيقاتُهُمْ أَجْمَعِينَ ( 40 ) يَوْمَ لا يُغْنِي مَوْلًى عَنْ مَوْلًى شَيْئاً وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ ( 41 ) إِلاَّ مَنْ رَحِمَ اللَّهُ إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ( 42 ) إِنَّ شَجَرَةَ الزَّقُّومِ ( 43 ) طَعامُ الْأَثِيمِ ( 44 )
كَالْمُهْلِ يَغْلِي فِي الْبُطُونِ ( 45 ) كَغَلْيِ الْحَمِيمِ ( 46 ) خُذُوهُ فَاعْتِلُوهُ إِلى سَواءِ الْجَحِيمِ ( 47 ) ثُمَّ صُبُّوا فَوْقَ رَأْسِهِ مِنْ عَذابِ الْحَمِيمِ ( 48 ) ذُقْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْكَرِيمُ ( 49 )
إِنَّ هذا ما كُنْتُمْ بِهِ تَمْتَرُونَ ( 50 ) إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي مَقامٍ أَمِينٍ ( 51 ) فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ ( 52 ) يَلْبَسُونَ مِنْ سُندُسٍ وَ إِسْتَبْرَقٍ مُتَقابِلِينَ ( 53 ) كَذلِكَ وَ زَوَّجْناهُمْ بِحُورٍ عِينٍ ( 54 )
يَدْعُونَ فِيها بِكُلِّ فاكِهَةٍ آمِنِينَ ( 55 ) لا يَذُوقُونَ فِيهَا الْمَوْتَ إِلاَّ الْمَوْتَةَ الْأُولى وَ وَقاهُمْ عَذابَ الْجَحِيمِ ( 56 ) فَضْلاً مِنْ رَبِّكَ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ( 57 ) فَإِنَّما يَسَّرْناهُ بِلِسانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ( 58 ) فَارْتَقِبْ إِنَّهُمْ مُرْتَقِبُونَ ( 59 )
بدرستى كه روز تميز است وعدهگاه ايشان همگى ( 40 )
روزى كه كفايت نميكند دوستى از دوستى چيزى را و نه ايشان يارى كرده شوند ( 41 )
جز آن را كه رحمت كرد خدا بدرستى كه او اوست عزيز مهربان ( 42 )
بدرستى كه درخت زقوم ( 43 )
خوراك گناهكارانست ( 44 )
چون فلز گداخته ميجوشد در شكمها ( 45 )
چون جوشيدن آب گرم ( 46 )
بگيريدش پس بكشيدش بعنف بميان دوزخ ( 47 )
پس بريزيد بالاى سرش از عذاب آب جوشان ( 48 )
بچش بدرستى كه تو تويى عزيز گرامى ( 49 )
بدرستى كه اينست آنچه بوديد به آن شك ميآورديد ( 50 )
بدرستى كه پرهيزكارانند در جايى امين ( 51 )
در بهشتها و چشمها ( 52 )
ميپوشند از ديباى نازك و ديباى سطبر روى بهمدارندگان ( 53 )
همچنين است و جفت ميگردانيمشان با حوران فراخ چشم ( 54 )
ميخوانند در آنها هر ميوه را آن ميان ( 55 )
نچشند در آنها مرگ را جز مردن نخستين و نگهداشت ايشان را از عذاب دوزخ ( 56 )
تفضلى است از پروردگارت آنست آن كاميابى عظيم ( 57 )
پس جز اين نيست كه آسان كرديم آن را بلغت تو باشد كه ايشان پند گيرند ( 58 )
پس انتظار بكش بدرستى كه ايشان منتظرانند ( 59 )
ان يوم الفصل كان بيشك بود * حق جدا آن روز از باطل شود
آن زمان جمعند خلق از مغز و پوست * دفع نكند دوستى چيزى ز دوست
نى كه يارى كرده گردند آن كسان * از پى دفع عذاب از دوستان
كرده باشد جز كه رحم آن را خدا * تا كنند از وى شفاعت اوليا
كاوست غالب بر عذاب عاصيان * همچنين بر اهل طاعت مهربان
هست زقوم آن درختى در جحيم * كه خورد زان هر گنهكار اثيم
چون مس بگداخته او در خروش * زان بطون اهل نار آيد به جوش
در مثل كالمهل يغلى فى البطون * گفت كغلى الحميم اندر نمون
گويد آتش را خذوه فاعتلوه * در ميان اصلح دوزخ از وجوه
ثم صبوا فوق راسه من عذاب * تا شود بگداخته زين گرم آب
مىبگويندش بچش از اين حميم * انك انت العزيز انت الكريم
تو ميان قوم خود بودى بلند * تنپرستى بس بزرگ و ارجمند
اينست آن رنجى كه در دنيا شما * از وقوعش بودتان شك بر ملا
متقين در جاى امن اندر جنان * پر ز اشجار و عيون جارى در آن
جامههاشان سندس و استبرقست * پيش روى هم بودشان بر نشست
هست حال اهل جنت اينچنين * هم قرين سازيمشان با حور عين
موت را هم در نيايد اندران * جز كه آن موت نخست اندر جهان
نيست يعنى در بقا بعد از فنا * مر فنايى ثابتست اندر بقا
هم نگهدارد مر ايشان را إله * از عذاب نار سوزان در پناه
فضل ربت اينست بر اهل نعيم * وان بود فوزى بهر مطلب عظيم
پس جز اين نبود كه آسان بر لسان * ما چنين كرديم قرآنت عيان
تا مگر گيرند از آن قوم تو پند * ساز از وى اهل حق را بهرهمند
منتظر پس باش كايشان منتظر * بر تو هم باشند اندر جهر و سر
تا چه آيد بر تو و ايشان فرود * بر تو نصر آيد بر ايشان نار و دود
سورة الجاثية
[ سوره الجاثية ( 45 ) : آيات 1 تا 10 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
حم ( 1 ) تَنْزِيلُ الْكِتابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ ( 2 ) إِنَّ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لَآياتٍ لِلْمُؤْمِنِينَ ( 3 ) وَ فِي خَلْقِكُمْ وَ ما يَبُثُّ مِنْ دابَّةٍ آياتٌ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ ( 4 )
وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ وَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّماءِ مِنْ رِزْقٍ فَأَحْيا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها وَ تَصْرِيفِ الرِّياحِ آياتٌ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ( 5 ) تِلْكَ آياتُ اللَّهِ نَتْلُوها عَلَيْكَ بِالْحَقِّ فَبِأَيِّ حَدِيثٍ بَعْدَ اللَّهِ وَ آياتِهِ يُؤْمِنُونَ ( 6 ) وَيْلٌ لِكُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ ( 7 ) يَسْمَعُ آياتِ اللَّهِ تُتْلى عَلَيْهِ ثُمَّ يُصِرُّ مُسْتَكْبِراً كَأَنْ لَمْ يَسْمَعْها فَبَشِّرْهُ بِعَذابٍ أَلِيمٍ ( 8 ) وَ إِذا عَلِمَ مِنْ آياتِنا شَيْئاً اتَّخَذَها هُزُواً أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ ( 9 )
مِنْ وَرائِهِمْ جَهَنَّمُ وَ لا يُغْنِي عَنْهُمْ ما كَسَبُوا شَيْئاً وَ لا مَا اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْلِياءَ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ ( 10 )
بنام خداوند بخشاينده مهربان