و وا گذاشتيم بر ايشان در پيشينيان ( 119 )
سلام بر موسى و هارون ( 120 )
بدرستى كه ما همچنين پاداش دهيم نيكوكاران را ( 121 )
بدرستى كه آن دو تااند از بندگان ما كه گروندگانند ( 122 )
موسى و هارون بر آنها منتى * ما نهاديم از نشان رحمتى
هم خود و هم قومشان را بىزبيم * باز برهانديم از كرب عظيم
و نصرناهم فكانوا غالبين * هم و آتينا كتاب المستبين
راه بنموديمشان بر راه راست * كه بجنت موصل آن هم بر لقاست
هم ثناى نيك ز ايشان در جهان * باز ما هشتيم اندر امتان
باد بر موسى و بر هارون سلام * هست اين پاداش نيكان بالتمام
هر دو بودند از عباد مؤمنين * مر مصدق بر همه احكام دين
[ سوره الصافات ( 37 ) : آيات 123 تا 138 ]
وَ إِنَّ إِلْياسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ ( 123 ) إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ أَ لا تَتَّقُونَ ( 124 ) أَ تَدْعُونَ بَعْلاً وَ تَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخالِقِينَ ( 125 ) اللَّهَ رَبَّكُمْ وَ رَبَّ آبائِكُمُ الْأَوَّلِينَ ( 126 ) فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ( 127 )
إِلاَّ عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ ( 128 ) وَ تَرَكْنا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ ( 129 ) سَلامٌ عَلى إِلْياسِينَ ( 130 ) إِنَّا كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ( 131 ) إِنَّهُ مِنْ عِبادِنَا الْمُؤْمِنِينَ ( 132 )
وَ إِنَّ لُوطاً لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ ( 133 ) إِذْ نَجَّيْناهُ وَ أَهْلَهُ أَجْمَعِينَ ( 134 ) إِلاَّ عَجُوزاً فِي الْغابِرِينَ ( 135 ) ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآخَرِينَ ( 136 ) وَ إِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِمْ مُصْبِحِينَ ( 137 )
وَ بِاللَّيْلِ أَ فَلا تَعْقِلُونَ ( 138 )
و بدرستى كه الياس هر آينه از مرسلان است ( 123 )
چون گفت مر قومش را آيا نمىپرهيزيد ( 124 )
آيا ميخواهيد بعل را و وا ميگذاريد بهترين آفرينندگان را ( 125 )
خدا پروردگار شما و پروردگار پدران شما كه پيشينيانند ( 126 )
پس تكذيب كردند پس بدرستى كه ايشانند حاضر كردگان ( 127 )
مگر بندگان خدا كه خالص كردگانند ( 128 )
و واگذاشتيم بر او در پسينيان ( 129 )
سلام بر الياسين ( 130 )
بدرستى كه ما همچنين پاداش ميدهيم نيكوكاران را ( 131 )
بدرستى كه اوست از بندگان ما كه گروندگانند ( 132 )
و بدرستى كه لوط هر آينه بود از مرسلان ( 133 )
هنگامى كه رهانيديم او را و اهل او را همه ( 134 )
جز پيره زنى كه در بازماندگان ( 135 )
پس هلاك كرديم ديگران را ( 136 )
و بدرستى كه هر آينه ميگذريد بر ايشان بامدادكنندگان ( 137 )
و بشب آيا پس در نمىيابيد بعقل ( 138 )
بود هم الياس ز افرستادهگان * جان به راه حكم يزدان داده كان
ياد كن چون گفت قوم خويش را * مىنميترسيد آيا از خدا
بعل را خوانيد كز اهريمن است * و اهليد آن خالقى را كاحسن است
آن خدا كاو آفريننده شماست * و اولين آبائتان را هم خداست
شرح آن را جمله از تاريخ خوان * اينقدر كافيست از ما در بيان
پس ورا كردند مر تكذيب چون * قوم او فانهم لمحضرون
جز عباد اللَّه مخلص زانگروه * كه مر او را بگرويدند از وجوه
بر وى اندر آخرين بگذاشتيم * اين ثنا گو را بدان ميداشتيم
هست از حق بهر الياسين سلام * هم خود الياسين مر او را بود نام
همچو ميكائيل و ميكال اين دو اسم * واحد است و خوانده گردد بر دو قسم
آل ياسين خوانده بعضى ز احترام * ليك اين دور است از سوق كلام
محسنين را هست پاداش اينچنين * بود الياس از عباد مؤمنين
لوط هم بد از رسل آور به ياد * چون رهانديم او و اهلش را بداد
جز عجوزى را كه بود از غابرين * پس تبه كرديم باقى را چنين
خود شما اى اهل مكه در زمين * لتمرون عليهم مصبحين
هم بشب يعنى بروز و شب مرور * ميكنيد از آن زمين گاه عبور
خود شما را يا تعقل اندران * نيست كز چه گشته ويران آن مكان
[ سوره الصافات ( 37 ) : آيات 139 تا 154 ]
وَ إِنَّ يُونُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ ( 139 ) إِذْ أَبَقَ إِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ ( 140 ) فَساهَمَ فَكانَ مِنَ الْمُدْحَضِينَ ( 141 ) فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَ هُوَ مُلِيمٌ ( 142 ) فَلَوْ لا أَنَّهُ كانَ مِنَ الْمُسَبِّحِينَ ( 143 )
لَلَبِثَ فِي بَطْنِهِ إِلى يَوْمِ يُبْعَثُونَ ( 144 ) فَنَبَذْناهُ بِالْعَراءِ وَ هُوَ سَقِيمٌ ( 145 ) وَ أَنْبَتْنا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِنْ يَقْطِينٍ ( 146 ) وَ أَرْسَلْناهُ إِلى مِائَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ ( 147 ) فَآمَنُوا فَمَتَّعْناهُمْ إِلى حِينٍ ( 148 )
فَاسْتَفْتِهِمْ أَ لِرَبِّكَ الْبَناتُ وَ لَهُمُ الْبَنُونَ ( 149 ) أَمْ خَلَقْنَا الْمَلائِكَةَ إِناثاً وَ هُمْ شاهِدُونَ ( 150 ) أَلا إِنَّهُمْ مِنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ ( 151 ) وَلَدَ اللَّهُ وَ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ ( 152 ) أَصْطَفَى الْبَناتِ عَلَى الْبَنِينَ ( 153 )
ما لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ ( 154 )
و بدرستى كه يونس هر آينه از مرسلانست ( 139 )
وقتى كه گريخت بسوى كشتى پر كرده شده ( 140 )
پس قرعه زد پس شد انداخته شدگان ( 141 )