زنده پس گردند و هم در دم برون * از قبور آيند اذاهم ينظرون
بنگرند اعنى قيامت را به چشم * كه بد ايشان را از آن انكار و خشم
هم بگويند از عجب يا ويلنا * روز پاداش است اين ز اعمالها
اينست يوم الفصل آرى در نمون * الذى كنتم به تكذبون
[ سوره الصافات ( 37 ) : آيات 22 تا 39 ]
احْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا وَ أَزْواجَهُمْ وَ ما كانُوا يَعْبُدُونَ ( 22 ) مِنْ دُونِ اللَّهِ فَاهْدُوهُمْ إِلى صِراطِ الْجَحِيمِ ( 23 ) وَ قِفُوهُمْ إِنَّهُمْ مَسْؤُلُونَ ( 24 ) ما لَكُمْ لا تَناصَرُونَ ( 25 ) بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ ( 26 )
وَ أَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلى بَعْضٍ يَتَساءَلُونَ ( 27 ) قالُوا إِنَّكُمْ كُنْتُمْ تَأْتُونَنا عَنِ الْيَمِينِ ( 28 ) قالُوا بَلْ لَمْ تَكُونُوا مُؤْمِنِينَ ( 29 ) وَ ما كانَ لَنا عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطانٍ بَلْ كُنْتُمْ قَوْماً طاغِينَ ( 30 ) فَحَقَّ عَلَيْنا قَوْلُ رَبِّنا إِنَّا لَذائِقُونَ ( 31 )
فَأَغْوَيْناكُمْ إِنَّا كُنَّا غاوِينَ ( 32 ) فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِي الْعَذابِ مُشْتَرِكُونَ ( 33 ) إِنَّا كَذلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ ( 34 ) إِنَّهُمْ كانُوا إِذا قِيلَ لَهُمْ لا إِلهَ إِلاَّ اللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ ( 35 ) وَ يَقُولُونَ أَ إِنَّا لَتارِكُوا آلِهَتِنا لِشاعِرٍ مَجْنُونٍ ( 36 )
بَلْ جاءَ بِالْحَقِّ وَ صَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ ( 37 ) إِنَّكُمْ لَذائِقُوا الْعَذابِ الْأَلِيمِ ( 38 ) وَ ما تُجْزَوْنَ إِلاَّ ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 39 )
جمع كنيد آنان را كه ستم كردند و اصنافشان را و آنچه بودند كه پرستيدند ( 22 )
از غير خدا پس دلالت كنيد ايشان را به راه دوزخ ( 23 )
و باز داريد ايشان را بدرستى كه ايشانند پرسيدهشدگان ( 24 )
چيست شما را كه يارى يكديگر نميكنيد ( 25 )
بلكه ايشانند آن روز انقياد نمايندگان ( 26 )
و روى آورند بعضيشان بر بعضى ميپرسند از يكديگر ( 27 )
گفتند بدرستى كه شما بوديد كه مىآمديد از راست يعنى از راه خيرخواهى ( 28 )
گفتند بلكه نبوديد مؤمنان يعنى به اختيار خود ( 29 )
و نبود مر ما را بر شما هيچ تسلطى بلكه بوديد گروهى زياده روان ( 30 )
پس ثابت شد بر ما سخن پروردگار ما بدرستى كه مائيم هر آينه چشندگان ( 31 )
پس گمراه كرديم شما را بدرستى كه ما بوديم گمراهان ( 32 )
پس بدرستى كه ايشان روزى چنين در عقوبت انبازانند ( 33 )
بدرستى كه ما چنين ميكنيم با گناهكاران ( 34 )
بدرستى كه ايشان بودند چون گفته شد مر ايشان را كه نسبت الهى جز خدا سركشى ميكردند ( 35 )
و مىگفتند آيا ما ترككنندگانيم آلهانمان را براى شاعرى ديوانه ( 36 )
بلكه آمد به حق و تصديق نمود مرسلان را ( 37 )
بدرستى كه شمائيد هر آينه چشندگان عذاب پر درد ( 38 )
و جزا داده نميشوند جز آنچه بوديد كه ميكرديد ( 39 )
پس ندا آيد ملايك را بسمع * كه كنيد اهل ستم را جمله جمع
هم تبع و ازواجشان در رستخيز * وانچه جز حق ميپرستيدند نيز
جمع چون گشتند بنمائيد راه * پس به راه دوزخ ايشان را بگاه
بازشان داريد ديگر بر سؤال * زانكه مسئولند ايشان لا محال
مر شما را چيست گويند اى حشر * نيست يارى هم چنان از يكدگر
نيست ايشان را جواب از چند و چون * بل بوند امروز خود مستسلمون
بعض روى آرند بر بعض دگر * مىبپرسند از هم از عجز آن حشر
غاويان با مغويان گويند گاه * كه شما كرديد اغوامان ز راه
آمديد اغواى ما را از يمين * با قسم يعنى كه حق نبود جز اين
مغويان گويندشان نبود چنين * قومنا بل لم تكونوا مؤمنين
در ره اعنى خود نبوديد آن زمان * كرده باشد تا كسى گمراهتان
بر شما ما را نبد سلطانيى * بل بطغيان خود بديد از زانيى
قول رب ما بما پس گشت راست * نك چشنده از عذابيم و بجاست
پس كنيد ايشان باغوا اعتراف * كه ز ره داديمتان ما انحراف
زانكه ما خود هم ز گمراهان بديم * غافل از حق تابع شيطان بديم
پس بود آن روز جمله در عذاب * مشترك باشند با هم ز انتساب
مجرمان را ما دهيم اينسان جزا * نيست بىپاداش فعلى نزد ما
انهم كانوا اذا قيل لهم * لا إله الا اللَّه ان بىاشتلم
بود استكبار ايشان را به چند * زين كلام صدق پاك دلپسند
كز كلام شاعرى مجنون كنيم * ترك معبودان خود اين چون كنيم
نيست اينسان بل محمد « ع » عقل كل * بالحق آمد كرد تصديق رسل
يعنى آورد او بايشان آنچه را * كه به آن بودند مبعوث انبيا
ايها القوم انكم لذائقوا * از عذاب دردناك از آن عتو
نى جزا داده شويد الا بران * كه عمل كرديد در دار جهان
[ سوره الصافات ( 37 ) : آيات 40 تا 61 ]
إِلاَّ عِبادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ ( 40 ) أُولئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ ( 41 ) فَواكِهُ وَ هُمْ مُكْرَمُونَ ( 42 ) فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ ( 43 ) عَلى سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ ( 44 )
يُطافُ عَلَيْهِمْ بِكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ ( 45 ) بَيْضاءَ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ ( 46 ) لا فِيها غَوْلٌ وَ لا هُمْ عَنْها يُنْزَفُونَ ( 47 ) وَ عِنْدَهُمْ قاصِراتُ الطَّرْفِ عِينٌ ( 48 ) كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَكْنُونٌ ( 49 )
فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلى بَعْضٍ يَتَساءَلُونَ ( 50 ) قالَ قائِلٌ مِنْهُمْ إِنِّي كانَ لِي قَرِينٌ ( 51 ) يَقُولُ أَ إِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِينَ ( 52 ) أَ إِذا مِتْنا وَ كُنَّا تُراباً وَ عِظاماً أَ إِنَّا لَمَدِينُونَ ( 53 ) قالَ هَلْ أَنْتُمْ مُطَّلِعُونَ ( 54 )
فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَواءِ الْجَحِيمِ ( 55 ) قالَ تَاللَّهِ إِنْ كِدْتَ لَتُرْدِينِ ( 56 ) وَ لَوْ لا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ ( 57 ) أَ فَما نَحْنُ بِمَيِّتِينَ ( 58 ) إِلاَّ مَوْتَتَنَا الْأُولى وَ ما نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ( 59 )
إِنَّ هذا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ( 60 ) لِمِثْلِ هذا فَلْيَعْمَلِ الْعامِلُونَ ( 61 )
مگر بندگان خدا كه خالص كرده شدگانند ( 40 )
آنها مر ايشانراست روزى معلوم ( 41 )
ميوهها و ايشانند گرامى داشتگان ( 42 )
در بهشتهاى