قصر و طول عمر در برنا و پير * ذلك ان على اللَّه يسير
مستوى نبوند دو دريا دگر * آب شيرين و آب شور اندر نظر
آن يكى عذب فرات اندر مزاج * برخورنده و ان دگر ملح اجاج
زين دو دريا ميخورند از هر يكى * لحم تازه ماهى اعنى بيشكى
زان برون آرند چون پر مايهها * لؤلؤ و مرجان بىپيرايهها
تا بپوشيد آن شما يعنى زنان * حيلهها و زيور اندر هر زمان
مىنبينى فلكها را در مرور * كه شتابند و شكافند آن بحور
در تجارب تا ز بخششهاى او * رزقها جوييد اندر جستجو
تا شما شايد مگر شاكر شويد * در چنين نعمت به حق حاضر شويد
[ سوره فاطر ( 35 ) : آيات 13 تا 18 ]
يُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهارِ وَ يُولِجُ النَّهارَ فِي اللَّيْلِ وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمًّى ذلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُ وَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ ما يَمْلِكُونَ مِنْ قِطْمِيرٍ ( 13 ) إِنْ تَدْعُوهُمْ لا يَسْمَعُوا دُعاءَكُمْ وَ لَوْ سَمِعُوا مَا اسْتَجابُوا لَكُمْ وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ يَكْفُرُونَ بِشِرْكِكُمْ وَ لا يُنَبِّئُكَ مِثْلُ خَبِيرٍ ( 14 ) يا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَى اللَّهِ وَ اللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ الْحَمِيدُ ( 15 ) إِنْ يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ وَ يَأْتِ بِخَلْقٍ جَدِيدٍ ( 16 ) وَ ما ذلِكَ عَلَى اللَّهِ بِعَزِيزٍ ( 17 )
وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى وَ إِنْ تَدْعُ مُثْقَلَةٌ إِلى حِمْلِها لا يُحْمَلْ مِنْهُ شَيْءٌ وَ لَوْ كانَ ذا قُرْبى إِنَّما تُنْذِرُ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَيْبِ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ مَنْ تَزَكَّى فَإِنَّما يَتَزَكَّى لِنَفْسِهِ وَ إِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ ( 18 )
داخل مىكند شب را در روز و در ميآورد روز را در شب و رام گردانيد آفتاب و ماه را هر يك سير ميكنند تا وقتى نام برده شده آنست خدا پروردگارتان مر او راست پادشاهى و آنان را كه ميخوانيد از غير او مالك نميباشند از پوست استخوان خرمايى ( 13 )
اگر بخوانيدشان نشنوند نداى شما را و اگر شنيدند اجابت نكردند مر شما را و روز قيامت انكار ميآورند بشرك شما و خبر نميدهد ترا مانند آگاه ( 14 )
اى مردمان شمائيد محتاجان بسوى خدا و اوست خداى بىنياز ستوده ( 15 )
اگر خواهد ببرد شما را و بياورد خلقى نو ( 16 )
و نيست آن بر خدا دشوار ( 17 )
و برندارد هيچ بردارنده گناه ديگرى را و اگر بخواند گران بار شده بسوى برداشتنش برداشته نشود از آن چيزى و اگر چه باشد صاحب قرابت جز اين نيست پاكيزه بيم ميكنى آنها را كه ميترسند از پروردگارشان پنهانى و بر پاى داشتند نماز را و آنكه پاكيزه شد پس جز اين نيست پاكيزه مىشود براى خودش و بسوى خداست بازگشت ( 18 )
شب بروز و روز را آرد بشب * مهر و مه را رام فرمود اين عجب
ميروند اين هر دو در مجراى خود * تا زمانى نام برده بى ز حد
آن خدا كه خالق اين ماسواست * پرورنده و آفرينندهء شماست
هست او را پادشاهى وانكسان * كه شما خوانيد جز حق را عيان
مالك ايشان مينگردند ايچ چيز * قدر قشر استخوان تمر نيز
گر شما خوانيدشان اندر اثر * در مقام جلب نفع و دفع ضر
خود جمادند و دعاتان نشنوند * بشنوند ار هم اجابت كى كنند
روز محشر ميكنند انكارتان * زانچه شرك آوردهايد از عارتان
ما كجا خوانديمتان گويند باز * كه پرستيديد ما را از مجاز
كس خبر ندهد تو را همچون خبير * آن خداى بيشريك و بىنظير
ايها الناس از هران ره لا كلام * سوى حق باشيد محتاجان تمام
وانخدا او بىنياز است از عباد * هم ستوده بر كمال فضل و داد
گر كه او خواهد شما را ميبرد * خلقى از نو در جهان ميآورد
اين نباشد بر خدا دشوار و سخت * كه برد وارد گروهى نيكبخت
بر ندارد هيچ بردارندهاى * بار و زر هيچ عبد و بندهاى
حمل جرم كس نسازد هيچكس * جرم خود هر كس نمايد حمل و بس
خواند ار نفس گرانبارى به راه * ديگرى را كش كند حمل گناه
مىنگردد ذرهء برداشته * از گناهش چيزى ار بگذاشته
گر چه ذا قربى است آن مدعوّ او * چون پدر يا مادر اندر جستجو
غير از اين نبود كنى بيم آن كسان * كز خدا ترسند ايشان در نهان
داشتستند آن كسان بر پا نماز * بر كمال خشيت و خوف و نياز
هر كه باشد پاك نفسش از گناه * غير از اين نبود كه او از انتباه
نفس خود را كرده پاك از بهر خويش * بازگشتش سوى حق باشد بكيش
پس مزكى را دهد پاداش نيك * نزد برگشت آن خداى بيشريك
[ سوره فاطر ( 35 ) : آيات 19 تا 30 ]
وَ ما يَسْتَوِي الْأَعْمى وَ الْبَصِيرُ ( 19 ) وَ لا الظُّلُماتُ وَ لا النُّورُ ( 20 ) وَ لا الظِّلُّ وَ لا الْحَرُورُ ( 21 ) وَ ما يَسْتَوِي الْأَحْياءُ وَ لا الْأَمْواتُ إِنَّ اللَّهَ يُسْمِعُ مَنْ يَشاءُ وَ ما أَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَنْ فِي الْقُبُورِ ( 22 ) إِنْ أَنْتَ إِلاَّ نَذِيرٌ ( 23 )
إِنَّا أَرْسَلْناكَ بِالْحَقِّ بَشِيراً وَ نَذِيراً وَ إِنْ مِنْ أُمَّةٍ إِلاَّ خَلا فِيها نَذِيرٌ ( 24 ) وَ إِنْ يُكَذِّبُوكَ فَقَدْ كَذَّبَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَيِّناتِ وَ بِالزُّبُرِ وَ بِالْكِتابِ الْمُنِيرِ ( 25 ) ثُمَّ أَخَذْتُ الَّذِينَ كَفَرُوا فَكَيْفَ كانَ نَكِيرِ ( 26 ) أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجْنا بِهِ ثَمَراتٍ مُخْتَلِفاً أَلْوانُها وَ مِنَ الْجِبالِ جُدَدٌ بِيضٌ وَ حُمْرٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوانُها وَ غَرابِيبُ سُودٌ ( 27 ) وَ مِنَ النَّاسِ وَ الدَّوَابِّ وَ الْأَنْعامِ مُخْتَلِفٌ أَلْوانُهُ كَذلِكَ إِنَّما يَخْشَى اللَّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءُ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ غَفُورٌ ( 28 )
إِنَّ الَّذِينَ يَتْلُونَ كِتابَ اللَّهِ وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ أَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْناهُمْ سِرًّا وَ عَلانِيَةً يَرْجُونَ تِجارَةً لَنْ تَبُورَ ( 29 ) لِيُوَفِّيَهُمْ أُجُورَهُمْ وَ يَزِيدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ إِنَّهُ غَفُورٌ شَكُورٌ ( 30 )
و يكسان نميباشد نابينا و بينا ( 19 )
و نه تاريكيها و نه روشنايى ( 20 )
و نه سايه و نه سموم ( 21 )
و نباشد يكسان زندهها