و ابن سبيل را آن بهتر است مر آنان را كه ميخواهند خشنودى و قرب خدا را و آن گروه ايشانند رستگاران ( 38 )
و آنچه ميدهيد از زيادتى تا بيفزايد در مالهاى مردمان پس افزون نميشود نزد خدا و آنچه داديد از زكاتى كه ميخواهيد خوشنودى خدا را پس آنها ايشانند افزون كنندگان ( 39 )
ما فرستاديم آيا حجتى * يا كتابى كافران را نوبتى
پس تكلّم او كند بر نطق و لب * زانكه شرك آرند ايشان زان سبب
يعنى اندر صحت اطوارشان * ناطق آن حجّت شود در كارشان
حاصل آنكه آمد آيا نوبتى * در فعال بتپرستان حجتى
مردمان را چون چشانيم از نشان * رحمتى گردند بر آن شادمان
در رسدشان مختفى كم يا كه بيش * دستهاشان زانچه بفرستاده پيش
يعنى از آن سيئات بىحساب * كه بود پاداش آن رنج و عذاب
ميشوند ايشان همانا نااميد * زانچه ايشان را ز رنج و غم رسيد
اين ندانستند آيا كه خداست * رزق بگشاينده بر هر كس كه خواست
تنگ سازد هم چو خواهد و اندر اين * هست آيتها ز بهر مؤمنين
پس بذى القربى بده تو حق او * قصد زين اعطاى خمس آمد نكو
در بيان بخشيدن فدك به حضرت صديقه طاهره « س »
گفتهاند آمد چو اين امر از خدا * داد بر زهرا فدك را مصطفى
هم بمسكين آنكه او بر قوت سال * نيست قادر ده مر او را تو ز مال
همچنين ابن السبيل رهگذر * شرح اينها گفتهايم از پيشتر
هست اين ايتا خود از اعمال نيك * نزد آن پروردگار بيشريك
آن كسانى را كه خواهند از خصال * ذات حق يعنى رضاى ذو الجلال
رستگارانند خود اين منفقان * باشد انفاق اندر آئين امتحان
وانچه از ربوا دهند اندر عطا * تا فزايدشان در اموال آن بجا
پس زياد آن مينگردد نزد حق * خير و بركت خيزد از وى در نسق
وانچه بدهيد از زكات واجبه * همچنين از صدقهها بىشايبه
زان ثواب حق شما خواهيد و بس * نيست ز اغراض و ريا يا از هوس
آن گره پس صاحب افزونيند * كه يكى را الف و صد يابند چند
[ سوره الروم ( 30 ) : آيات 40 تا 45 ]
اللَّهُ الَّذِي خَلَقَكُمْ ثُمَّ رَزَقَكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ هَلْ مِنْ شُرَكائِكُمْ مَنْ يَفْعَلُ مِنْ ذلِكُمْ مِنْ شَيْءٍ سُبْحانَهُ وَ تَعالى عَمَّا يُشْرِكُونَ ( 40 ) ظَهَرَ الْفَسادُ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ بِما كَسَبَتْ أَيْدِي النَّاسِ لِيُذِيقَهُمْ بَعْضَ الَّذِي عَمِلُوا لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ ( 41 ) قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الَّذِينَ مِنْ قَبْلُ كانَ أَكْثَرُهُمْ مُشْرِكِينَ ( 42 ) فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ الْقَيِّمِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ لا مَرَدَّ لَهُ مِنَ اللَّهِ يَوْمَئِذٍ يَصَّدَّعُونَ ( 43 ) مَنْ كَفَرَ فَعَلَيْهِ كُفْرُهُ وَ مَنْ عَمِلَ صالِحاً فَلِأَنْفُسِهِمْ يَمْهَدُونَ ( 44 )
لِيَجْزِيَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ مِنْ فَضْلِهِ إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْكافِرِينَ ( 45 )
خدا آنست كه آفريد شما را پس روزى داد شما را پس بميراند شما را پس زنده كند شما را آيا از شريكان شما هست كسى كه بكند از آن هيچ چيز منزه است او و برتر است از آنچه شرك ميآورند ( 40 )
ظاهر شد تباهى در بر و بحر بسبب آنچه كسب كردند دستهاى مردمان تا بچشاند ايشان را برخى از آنچه كردند باشد كه ايشان برگردند ( 41 )
بگو سير كنيد در زمين پس بنگريد كه چگونه بود انجام كار آنها كه بودند از پيش بودند اكثر ايشان مشركان ( 42 )
پس راست دار رويت را براى دين راست و درست پيش از آنكه بيايد روزى كه نيست باز گردانيدن مر او را از خدا روزى چنين جدا ميشوند ( 43 )
آنكه كافر شد پس بر اوست كفرش و آنكه كرد