غير زنان بلكه شمائيد گروهى كه جهل ميورزيد ( 55 )
پس نبود جواب قومش مگر آنكه گفتند بيرون كنيد آل لوط را از قريهء خودتان بدرستى كه ايشان مردمانىاند كه پاك ميخواهند باشند ( 56 )
پس رهانيديم او را و اهلش را مگر زنش را كه مقرر داشتيم او را كه باشد از آن بازماندگان ( 57 )
و بارانيديم بر ايشان بارانى پس بد بود باران بيم داده شدگان ( 58 )
بگو ستايش مر خدا را و سلام بر بندگانش كه برگزيد آيا خدا بهتر است يا آنچه شرك مىآورند ( 59 )
يا آنكه آفريد آسمانها و زمين را و فرو فرستاد براى شما از آسمان آب را پس رويانيديم به آن باغهاى صاحب بهجت نباشد مر شما را كه برويانيد درخت آنها را آيا الهى است با خدا بلكه ايشان گروهىاند كه عدول ميكنند ( 60 )
لوط هنگامى كه گفت او قوم را * ميكنيد آيا كه كارى ناروا
مر شما آئيد بر فعلى قبيح * وانگهى بينيد قبحش را صريح
بر رجال آئيد هيچ آيا شما * از طريق شهوت از غير نسا
بل شما باشيد قومى بىتميز * كه ندانيد از عواقب هيچ چيز
پس نبود او را جواب از قوم او * جز كه گفتند آل لوط اخرجوا
يعنى ايشان را برون از ره كنيد * وانكه ايشانند پاك و ما پليد
پس رهانديم او و اهلش جز زنش * كه مقدر بد هلاك ار ذو المنش
چون كه گشت آن قريهها زير و زبر * سنگ بارانديمشان ديگر بسر
بد بود باران قوم منذرين * كه نكردند اعتنا بر مرسلين
مر خدا را گو سپاس و هم سلام * بر عباد برگزيدهاش بالتمام
بهتر است آيا خداى بينياز * آنكه يا انباز گيريد از مجاز
آن كس آيا كافريد از قدرت او * اين سماوات و زمين را تو به تو
ز آسمان كرديم نازل بر شما * آب و رويانديم با آن باغها
بوستانهايى كه صاحب بهجت است * تازه است و خرمى را علت است
مىنباشد مر شما را تا كه سخت * زان برويانيد دانه يا درخت
نيستيد اعنى شما قادر بر آن * كه برويانيد نبت از بوستان
هست آيا با خدا ديگر خداى * كش ممد باشد بخلق ما سواى
بلكه ايشانند قومى كه عدول * كردهاند از راه عدل از بىاصول
[ سوره النمل ( 27 ) : آيات 61 تا 66 ]
أَمَّنْ جَعَلَ الْأَرْضَ قَراراً وَ جَعَلَ خِلالَها أَنْهاراً وَ جَعَلَ لَها رَواسِيَ وَ جَعَلَ بَيْنَ الْبَحْرَيْنِ حاجِزاً أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ ( 61 ) أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ وَ يَجْعَلُكُمْ خُلَفاءَ الْأَرْضِ أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ قَلِيلاً ما تَذَكَّرُونَ ( 62 ) أَمَّنْ يَهْدِيكُمْ فِي ظُلُماتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ مَنْ يُرْسِلُ الرِّياحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ تَعالَى اللَّهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ ( 63 ) أَمَّنْ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ وَ مَنْ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ أَ إِلهٌ مَعَ اللَّهِ قُلْ هاتُوا بُرْهانَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ( 64 ) قُلْ لا يَعْلَمُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ الْغَيْبَ إِلاَّ اللَّهُ وَ ما يَشْعُرُونَ أَيَّانَ يُبْعَثُونَ ( 65 )
بَلِ ادَّارَكَ عِلْمُهُمْ فِي الْآخِرَةِ بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ مِنْها بَلْ هُمْ مِنْها عَمُونَ ( 66 )
آيا آنكه گردانيد زمين را مستقر و گردانيد ميانش نهرها و گردانيد مر آن را كوههاى ثابت و گردانيد ميان دو دريا حايلى آيا با خدا خدائيست بلكه اكثر ايشان نميدانند ( 61 )
آيا آنكه اجابت مىكند مضطر را چون بخواند او را و رفع مىكند بدى را و ميگرداند شما را جانشينان در زمين آيا الهى با خداست اندكى پند ميگيريد ( 62 )
آيا آنكه راه مينمايد شما را در تاريكيهاى بيابان و دريا و آنكه ميفرستد بادها را بشارت ميان دو دست رحمتش آيا الهى با خداست برتر آمد خدا از آنچه شريك ميدانند ( 63 )
آيا آنكه نخست آفريد خلق را پس اعاده ميكنندش و آنكه روزى ميدهد شما را از آسمان و زمين آيا الهى با خداست بگو