اين آيتهاى قرآن و كتاب واضح ( 1 )
هدايت است و بشارت براى مؤمنان ( 2 )
آنانى كه بر پاى ميدارند نماز را و ميدهند زكات را و ايشان بآخرت ايشان يقين ميدارند ( 3 )
بدرستى كه آنان كه ايمان نمىآرند بآخرت آراستيم براى ايشان كارهاشان پس ايشان حيران ميباشند ( 4 )
آنها آنانند كه مر ايشانراست بدى عذاب و ايشان در آخرت ايشانند زيانكاران ( 5 )
و بدرستى كه تو هر آينه فرا داده ميشوى قرآن را از نزد درست كردار دانا ( 6 )
طس يعنى كه ذات ذو الجلال * طاهر است و سالم از نقص و زوال
مر طهارت اصل هر وصف نكوست * نقص و عيب اعنى بكل مسلوب ازوست
مر سلامت يعنى آن چيزى كه نيست * در خور ذاتش بكل زو منتفى است
اين بود آيات قرآن مبين * هم كتاب مستنير مستبين
هادى است و مژده ده بر مؤمنان * آن كسان باشند گر خواهى نشان
در كمال خود يقيمون الصلاة * ساعى اندر وصف يؤتون الزكاة
هستشان بر آخرت از جان يقين * وانكسى كو نگرود بر يوم دين
دادهايم از بهرشان زينت براست * آن عملهاشان كه حيرت را سزاست
آن گره باشند در سوء العذاب * وز زيانكاران بهنگام حساب
اى محمد « ع » تو ز جبريل امين * ميكنى قرآن تلقى باليقين
كاو ز نزديك حكيمى بس عليم * بر تو القا مىكند آن اى سليم
[ سوره النمل ( 27 ) : آيات 7 تا 9 ]
إِذْ قالَ مُوسى لِأَهْلِهِ إِنِّي آنَسْتُ ناراً سَآتِيكُمْ مِنْها بِخَبَرٍ أَوْ آتِيكُمْ بِشِهابٍ قَبَسٍ لَعَلَّكُمْ تَصْطَلُونَ ( 7 ) فَلَمَّا جاءَها نُودِيَ أَنْ بُورِكَ مَنْ فِي النَّارِ وَ مَنْ حَوْلَها وَ سُبْحانَ اللَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ ( 8 ) يا مُوسى إِنَّهُ أَنَا اللَّهُ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( 9 )
هنگامى كه گفت موسى مر اهلش را كه من ديدم آتشى را به زودى ميآورم شما را از آن خبرى يا آرم شما را شعله گيرانيده باشد كه شما گرم شويد ( 7 )
پس چون آمد آن را ندا كرده شد كه بركت داده شد آنكه باشد در آتش و آنكه باشد پيرامون آن و منزه است خدا پروردگار جهانيان ( 8 )
اى موسى بدرستى كه منم خداى غالب درست كردار ( 9 )
در بيان رفتن حضرت موسى « ع » بوادى مقدس از پى آتش
گفت چون موسى باهل خود كه من * آتشى از دور ديدم بىسخن
زود باشد كاورم از آن خبر * بر شما يا شعلهء ز آتش مگر
گرم تا گرديد شايد زان شما * وا رهيد از رنج سرما ز اقتضا
يعنى آرم يا كه راهى من بدست * يا كه آرم آتشى زانجا كه هست
پس چو موسى آمد او نزديك نار * شد ندا كرده مرا و از هر كنار
گشته بركت داده و فايز بخير * آنكه در نارست و گردش بى ز غير
پاك باشد آن خداوند جهان * تا بتشبيهش نيارى در گمان
پاك يعنى زانكه با چيزى شبيه * سازدش كس هيچ از وجهى وجيه
در تعجّب شد كليم از آن ندا * از كجا گفت آيد آيا اين صدا
گفت باز انّي انّا اللَّه الحكيم * من عزيزم من حكيمم اى كليم
[ سوره النمل ( 27 ) : آيات 10 تا 14 ]
وَ أَلْقِ عَصاكَ فَلَمَّا رَآها تَهْتَزُّ كَأَنَّها جَانٌّ وَلَّى مُدْبِراً وَ لَمْ يُعَقِّبْ يا مُوسى لا تَخَفْ إِنِّي لا يَخافُ لَدَيَّ الْمُرْسَلُونَ ( 10 ) إِلاَّ مَنْ ظَلَمَ ثُمَّ بَدَّلَ حُسْناً بَعْدَ سُوءٍ فَإِنِّي غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 11 ) وَ أَدْخِلْ يَدَكَ فِي جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضاءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ فِي تِسْعِ آياتٍ إِلى فِرْعَوْنَ وَ قَوْمِهِ إِنَّهُمْ كانُوا قَوْماً فاسِقِينَ ( 12 ) فَلَمَّا جاءَتْهُمْ آياتُنا مُبْصِرَةً قالُوا هذا سِحْرٌ مُبِينٌ ( 13 ) وَ جَحَدُوا بِها وَ اسْتَيْقَنَتْها أَنْفُسُهُمْ ظُلْماً وَ عُلُوًّا فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُفْسِدِينَ ( 14 )
و بيند از عصايت را پس چون ديد آن را كه حركت ميكنند گويا كه آن ماريست باريك برگشت باز پس رونده و التفات ننمود اى موسى مترس بدرستى كه نميترسند نزد من مرسلان ( 10 )
مگر آنكه ظلم كرد پس بدل آورد نيكى را پس از بدى پس بدرستى كه من آمرزنده مهربانم ( 11 )