آمد آيت كه فرستاديم ما * پيشتر از تو رسولان ز اقتضا
همچنين داديمشان فرزند و زن * بيش از آنچه بر تو داديم اين زمن
هم رسولى را نشايد كآيتى * آورد جز كش دهد حق رخصتى
هر زمانى راست حكمى از خدا * كه نوشته بر عباد از ابتدا
در معنى محو و اثبات
مقتضى با حال خلق آن زمان * از شرايع و از رسوم اين جهان
مختلف چون باشد اوقات از قدر * حكم وقتى نيست چون وقت دگر
يا كه آجال خلايق را تمام * هست حكم اعنى نوشته در نظام
محو سازد هر چه را خواهد خدا * يعنى آن بر نسخ دارد اقتضا
هم نمايد ثابت آن را كه صلاح * باشدش با حكمت اندر افتتاح
هم بود در نز او ام الكتاب * لوح محفوظ اعنى از وجه صواب
در بيان محو و اثباتست بطور * فلسفى قايل بود بر دور و گور
سيصد و شصت و سه الف اندر مدار * بگذرد چون از شمار روزگار
دور گيتى بر سر آيد بالتمام * دور ديگر ثبت گردد در نظام
هست اندر محو و اثبات از دليل * اختلافاتى فزون از هر قبيل
گفتهاند ارباب تفسير آن تمام * ذكر جمله نيست لازم در كلام
حاصل آن جمله را سازد صفى * بر تو ظاهر تا نماند مختفى
آنچه باشد ثابت اندر علم ذات * بى ز تغيير از وجود ممكنات
لوح محفوظ آن بود كز وجه تام * داند اسرار حقايق را تمام
پس بود تغيير در وى ممتنع * هم در آن اسرار اشيا مجتمع
وانچه از غيب آيد آن اندر شهود * مختلف گردد در اطوار وجود
يافت آن بر محو و اثبات اعتبار * شد چو حكمش مختلف در روزگار
اختلافش تا ثمر از تخم و نبت * جمله اندر لوح محفوظست ثبت
هم چنان كه تخمها در خاكها * اختلاف او راست در نشو و نما
تخم تا گردد شجر بدهد ثمر * پس شود رزق و حيات هر بشر
محو گردد هر زمان حالى ز وى * حكم ديگر باشد از حالش ز پى
اصل آن ثابت بود در خاك و آب * ليك يابد در هر مقامات انقلاب
همچنين دان رتبهها را جابجا * هر مقامى راست حكمى ز اقتضا
تا مقامى كآن به حكم واحد است * قصدها راجع بعلم قاصد است
صدقه بدهى صدقه را باشد اثر * محو سازد هست اگر در ره خطر
هيزم آن يك ميكشيد از اهتمام * گفت عيسى گشته عمر اين تمام
روز عمرش تا بشام آيد بسر * سالمش ديدند در روز دگر
گفت با عيسى حوارى كز چه رو * اين بگفتى نيست رنجى اندر او
جست عيسى وجه آن از جبرئيل * گفت صدقه داد و رست او در سبيل
بودش اندر دست نانى بهر خورد * ز او فقيرى خواست داد آن را نمرد
جستجو كردند پس چون مردمش * بود مارى در ميان هيزمش
در دهانش بود سنگى كاوفتاد * گفت اين سنگست آن نانى كه داد
اين خبر را داد بهر آن صريح * حسن صدقه تا كند ظاهر مسيح
بار بر تفسير گردم زين جهت * گفت بنمائيمت ار بر مصلحت
بعضى از آن را كه وعده دادهايم * كافران را ز اسر و قتل و قحط و بيم
يا بميرانيم پيش از آن تو را * نيست كارت هيچ بر آن ماجرا
بر تو نبود غير تبليغ و پيام * هست هم بر ما شمار فعل عام
مكيان آيا نمىبينند اين * آنكه مىآييم ما اندر زمين
يعنى آيد بر زمين كافران * حكم ويرانى ز ما ز اطراف آن
حق نمايد حكم و آن را در طلب * نيست موجودى كه اندازد عقب
هم بود او بس سريع اندر حساب * كافران را بعد نقض و انقلاب
كافران كه پيش از ايشان بودهاند * با رسل كردند مكر و غدر چند
مكرها پس نزد حق باشد تمام * داند آنچه كسب كردند اين انام
زود دانند اين گروه كافران * كآخر نيكو كه دارد در جهان
كافران گويند نبوى تو رسول * گو تو اى احمد بقوم ناقبول
كه بود كافى گواهان را خدا * در ميان من دگر بين شما
وانكه باشد نزد او ام الكتاب * يعنى آن روح الامين با بو تراب
آنچه ز اخبار دو فرقه منجلى است * قصد از ام الكتاب ايدون على است
ليك گويند اهل تحقيق و اصول * عام باشد اين بر ارباب وصول
تا قيامت يعنى اندر هر زمان * شاهدان هستند ز ارباب عيان
تا گوه باشند در هر محضرم * كاين كتاب از حق و من پيغمبرم
سورة ابراهيم
[ سوره إبراهيم ( 14 ) : آيات 1 تا 8 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
الر كِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَيْكَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِ رَبِّهِمْ إِلى صِراطِ الْعَزِيزِ الْحَمِيدِ ( 1 ) اللَّهِ الَّذِي لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ وَ وَيْلٌ لِلْكافِرِينَ مِنْ عَذابٍ شَدِيدٍ ( 2 ) الَّذِينَ يَسْتَحِبُّونَ الْحَياةَ الدُّنْيا عَلَى الْآخِرَةِ وَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَ يَبْغُونَها عِوَجاً أُولئِكَ فِي ضَلالٍ بَعِيدٍ ( 3 ) وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلاَّ بِلِسانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ فَيُضِلُّ اللَّهُ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( 4 )
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآياتِنا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ وَ ذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ ( 5 ) وَ إِذْ قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ أَنْجاكُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذابِ وَ يُذَبِّحُونَ أَبْناءَكُمْ وَ يَسْتَحْيُونَ نِساءَكُمْ وَ فِي ذلِكُمْ بَلاءٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَظِيمٌ ( 6 ) وَ إِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ وَ لَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذابِي لَشَدِيدٌ ( 7 ) وَ قالَ مُوسى إِنْ تَكْفُرُوا أَنْتُمْ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً فَإِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ حَمِيدٌ ( 8 )
بنام خداى بخشايندهء مهربان
كتابيست كه فرو فرستاديم آن را به تو تا بيرون آورى مردمان را از تاريكيها بروشنايى باذن پروردگارشان بسوى راه غالب ستوده ( 1 )
خدايى كه مر او راست آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است و واى مر كافران را از عذاب سخت ( 2 )
آنان كه بر ميگزينند زندگانى دنيا را بر آخرت و باز ميدارند از راه خدا و ميخواهند آن را كج آنها