ميشناسند آن جماعت در سرشت * هر كه باشد اهل دوزخ يا بهشت
بر علامتها كه دارند آن گروه * در شناسايى بسيماء و وجوه
گفته صادق « ع » هست اعراف از نشان * پشتهها ما بين دوزخ هم جنان
هر نبى را با خليفه و امتش * باز دارند اندر آن از حكمتش
چون نكوكاران بجنت رو كنند * جاى اندر روضه و مينو كنند
پس خليفه آن نبى با عاصيان * گويد از روى نكوهش آن زمان
كه ببينيد آن كسان را در بهشت * با شما بودند يار و همسرشت
بر مقام خود رسيدند اين چنين * مر شما مانديد محروم و غبين
پس گنهكاران كنند آن گه ندا * كه تحيت باد از حق بر شما
در جنان داخل نكردند آن كسان * ليك دارند اين طمع از شافعان
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيات 47 تا 56 ]
وَ إِذا صُرِفَتْ أَبْصارُهُمْ تِلْقاءَ أَصْحابِ النَّارِ قالُوا رَبَّنا لا تَجْعَلْنا مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ( 47 ) وَ نادى أَصْحابُ الْأَعْرافِ رِجالاً يَعْرِفُونَهُمْ بِسِيماهُمْ قالُوا ما أَغْنى عَنْكُمْ جَمْعُكُمْ وَ ما كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ ( 48 ) أَ هؤُلاءِ الَّذِينَ أَقْسَمْتُمْ لا يَنالُهُمُ اللَّهُ بِرَحْمَةٍ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ لا خَوْفٌ عَلَيْكُمْ وَ لا أَنْتُمْ تَحْزَنُونَ ( 49 ) وَ نادى أَصْحابُ النَّارِ أَصْحابَ الْجَنَّةِ أَنْ أَفِيضُوا عَلَيْنا مِنَ الْماءِ أَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ قالُوا إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَهُما عَلَى الْكافِرِينَ ( 50 ) الَّذِينَ اتَّخَذُوا دِينَهُمْ لَهْواً وَ لَعِباً وَ غَرَّتْهُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا فَالْيَوْمَ نَنْساهُمْ كَما نَسُوا لِقاءَ يَوْمِهِمْ هذا وَ ما كانُوا بِآياتِنا يَجْحَدُونَ ( 51 )
وَ لَقَدْ جِئْناهُمْ بِكِتابٍ فَصَّلْناهُ عَلى عِلْمٍ هُدىً وَ رَحْمَةً لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ( 52 ) هَلْ يَنْظُرُونَ إِلاَّ تَأْوِيلَهُ يَوْمَ يَأْتِي تَأْوِيلُهُ يَقُولُ الَّذِينَ نَسُوهُ مِنْ قَبْلُ قَدْ جاءَتْ رُسُلُ رَبِّنا بِالْحَقِّ فَهَلْ لَنا مِنْ شُفَعاءَ فَيَشْفَعُوا لَنا أَوْ نُرَدُّ فَنَعْمَلَ غَيْرَ الَّذِي كُنَّا نَعْمَلُ قَدْ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما كانُوا يَفْتَرُونَ ( 53 ) إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ يُغْشِي اللَّيْلَ النَّهارَ يَطْلُبُهُ حَثِيثاً وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ وَ النُّجُومَ مُسَخَّراتٍ بِأَمْرِهِ أَلا لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ تَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ ( 54 ) ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ ( 55 ) وَ لا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ بَعْدَ إِصْلاحِها وَ ادْعُوهُ خَوْفاً وَ طَمَعاً إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ ( 56 )
و چون گردانيده شود چشمهاشان بجانب اهل آتش گويند پروردگار ما مگردان ما را با گروه ستمكاران ( 47 )
و ندا كردند اصحاب اعراف مردانى را كه ميشناختند ايشان را بعلامتشان گويند كفايت نكرد از شما جمع كردن مال و رجالتان و نه آنچه بوديد كه سركشى ميكرديد ( 48 )
آيا اينها كسانيند كه سوگند ميخورديد كه ترساندشان خدا برحمتى داخل شويد بهشت را نيست ترسى بر شما و نه شما اندوهناك شويد ( 49 )
و ندا خواهند كرد اهل آتش اهل بهشت را كه بريزيد بر ما از آب يا از آنچه روزى كرد شما را خدا گويند بدرستى كه خدا حرام گردانيد اندو را بر ناگروندگان ( 50 )
آنانى كه گرفتند دينشان را بهزل و بازيچه و فريقتشان زندگانى دنيا پس امروز فراموش ميسازيمشان چنان كه فراموش كردند ملاقات روزشان اينروز را و بودنشان كه بآيتهاى ما انكار ميورزيدند ( 51 )
و بتحقيق داديم ايشان را كتابى كه تفصيل داديم آن را بر علم هدايت و رحمت از براى گروهى كه ميكردند ( 52 )
آيا انتظار مىبرند مگر تأويلش را روزى كه بيايد تأويلش خواهند گفت آنان كه فراموش كردند آن را از پيش بتحقيق آمدند رسولان پروردگار ما به حق پس آيا باشد مر ما را از شفيعان پس شفاعت كنند از براى ما يا برگردانيده شويم به دنيا پس كنيم جز آنچه بوديم ميكرديم بحقيقت زيان كردند بنفسهاشان و گمشد از ايشان آنچه بودند كه افترا ميكردند ( 53 )
بدرستى كه پروردگار شما خدائيست كه آفريد آسمانها و زمين را در شش روز پس مستولى شد بر عرش ميپوشاند پرده شب روز را كه ميجويد آن را شتابكنان و آفتاب را و ماه را و ستارگان را تسخير شدها بامر او آگاه باشيد مر او راست آفرينش و فرمان بزرگست خدا پروردگار جهانيان ( 54 )
بخوانيد پروردگارتان را از راه خشوع و پنهانى بدرستى كه او دوست ندارد حد گذرندگانرا ( 55 )
افساد مكنيد