تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير قرآن صفى على شاه — صفحة 195

مساهمون:

ص١٩٥
اين ولايت هر زمانى جارى است * تا قيامت زانكش از حق يارى است
شرح آن را گفته‌ايم از پيش باز * چون رسد موقع بگوئيم از نياز
تا نگردد مشتبه بر خاص و عام * سرى است آن نى سماعى و السلام
آن سماعى در مثل دانى كه چيست * عشق بر يارى كه نشناسيش كيست
هم ندانى چيست رنگ جامه‌اش * ميدهى ليكن نشان بر عامه‌اش
گفته شخصى از زبان ديگرى * هست در عالم بدينسان دلبرى
ذكر او كن خود بغيرى هم بگو * تا رسى از نام او بر كام او
من نخواهم زين نمط گويم سخن * گو بمان در پرده اين راز اى حسن
او بكاغذ هم نديده شكل پيل * پاى پيل آرى بود بر شكل ميل
يا بود چون باد بيزن گوش او * هر كسى تا چيست فهم و هوش او
نام او بردن بهر قسمى خوش است * با بصيرت يا بعميا دلكش است
گويد ار كورى كه گرم است آفتاب * راست گفت ار چه نديد آن ضوء و تاب
يا كسى در خواب گويد ناگهان * غرق گشتم دست من گير اى فلان
خفته او اندر ميان بستر است * نى يمى آنجا نه در بحر اندر است
ليك باشد وصف بحر از وى بجا * غرقه در يم ميتوان شد هر كجا
ليك آن هم بر دو قسم است اى عزيز * هر دو را كن فهم اگر دارى تميز
گاه باشد آنكه در خواب از امور * بيند او چيزى و گويد بيشعور
گر چه باشد اصل خواهش بيفروغ * ليك حرفش راست باشد نى دروغ
غرقه در يم بودنش بيهوده است * ليك رؤيايى چنانش بوده است
گاه باشد كو نديده هيچ خواب * خواب و حرفش هر دو باشد ناصواب
باز رانم سوى تفسير اين بس است * يك ندا بس در سرايى گر كس است

[ سوره المائدة ( 5 ) : آيات 68 تا 83 ]

قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ لَسْتُمْ عَلى شَيْءٍ حَتَّى تُقِيمُوا التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ وَ لَيَزِيدَنَّ كَثِيراً مِنْهُمْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ طُغْياناً وَ كُفْراً فَلا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ ( 68 ) إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ هادُوا وَ الصَّابِئُونَ وَ النَّصارى مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ عَمِلَ صالِحاً فَلا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ ( 69 ) لَقَدْ أَخَذْنا مِيثاقَ بَنِي إِسْرائِيلَ وَ أَرْسَلْنا إِلَيْهِمْ رُسُلاً كُلَّما جاءَهُمْ رَسُولٌ بِما لا تَهْوى أَنْفُسُهُمْ فَرِيقاً كَذَّبُوا وَ فَرِيقاً يَقْتُلُونَ ( 70 ) وَ حَسِبُوا أَلاَّ تَكُونَ فِتْنَةٌ فَعَمُوا وَ صَمُّوا ثُمَّ تابَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ ثُمَّ عَمُوا وَ صَمُّوا كَثِيرٌ مِنْهُمْ وَ اللَّهُ بَصِيرٌ بِما يَعْمَلُونَ ( 71 ) لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ وَ قالَ الْمَسِيحُ يا بَنِي إِسْرائِيلَ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَ رَبَّكُمْ إِنَّهُ مَنْ يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَ مَأْواهُ النَّارُ وَ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنْصارٍ ( 72 ) لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ ثالِثُ ثَلاثَةٍ وَ ما مِنْ إِلهٍ إِلاَّ إِلهٌ واحِدٌ وَ إِنْ لَمْ يَنْتَهُوا عَمَّا يَقُولُونَ لَيَمَسَّنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ( 73 ) أَ فَلا يَتُوبُونَ إِلَى اللَّهِ وَ يَسْتَغْفِرُونَهُ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 74 ) مَا الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ إِلاَّ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ وَ أُمُّهُ صِدِّيقَةٌ كانا يَأْكُلانِ الطَّعامَ انْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْآياتِ ثُمَّ انْظُرْ أَنَّى يُؤْفَكُونَ ( 75 ) قُلْ أَ تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لا يَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَ لا نَفْعاً وَ اللَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ( 76 ) قُلْ يا أَهْلَ الْكِتابِ لا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ غَيْرَ الْحَقِّ وَ لا تَتَّبِعُوا أَهْواءَ قَوْمٍ قَدْ ضَلُّوا مِنْ قَبْلُ وَ أَضَلُّوا كَثِيراً وَ ضَلُّوا عَنْ سَواءِ السَّبِيلِ ( 77 ) لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ عَلى لِسانِ داوُدَ وَ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ ذلِكَ بِما عَصَوْا وَ كانُوا يَعْتَدُونَ ( 78 ) كانُوا لا يَتَناهَوْنَ عَنْ مُنكَرٍ فَعَلُوهُ لَبِئْسَ ما كانُوا يَفْعَلُونَ ( 79 ) تَرى كَثِيراً مِنْهُمْ يَتَوَلَّوْنَ الَّذِينَ كَفَرُوا لَبِئْسَ ما قَدَّمَتْ لَهُمْ أَنْفُسُهُمْ أَنْ سَخِطَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَ فِي الْعَذابِ هُمْ خالِدُونَ ( 80 ) وَ لَوْ كانُوا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ النَّبِيِّ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْهِ مَا اتَّخَذُوهُمْ أَوْلِياءَ وَ لكِنَّ كَثِيراً مِنْهُمْ فاسِقُونَ ( 81 ) لَتَجِدَنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عَداوَةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الْيَهُودَ وَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا وَ لَتَجِدَنَّ أَقْرَبَهُمْ مَوَدَّةً لِلَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ قالُوا إِنَّا نَصارى ذلِكَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّيسِينَ وَ رُهْباناً وَ أَنَّهُمْ لا يَسْتَكْبِرُونَ ( 82 ) وَ إِذا سَمِعُوا ما أُنْزِلَ إِلَى الرَّسُولِ تَرى أَعْيُنَهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوا مِنَ الْحَقِّ يَقُولُونَ رَبَّنا آمَنَّا فَاكْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدِينَ ( 83 ) بگو اى اهل كتاب نيستند بر چيزى تا برپاى داريد تورية و انجيل را و آنچه فرو فرستاده شد بشما از پروردگارتان و هر آينه افزون كند بسيارى از ايشان را و آنچه فرو فرستاده شد به تو از پروردگارت بيراهى و ناسپاسى پس اندوه مدار بر گروه كافران ( 68 ) بدرستى كه آنان كه گرويدند و آنان كه يهود شدند و از دينى بدينى روندگان و ترسايان آنكه گرويد به خدا و روز بازپسين و كردگار شايسته پس نيست بيمى بر ايشان و نه ايشان اندوهناك شوند ( 69 ) هر آينه بحقيقت گرفتيم پيمان فرزندان يعقوب را و فرستاديم بسوى ايشان رسولانى چند هر گاه كه آمد ايشان را پيغمبرى به آنچه نه آرزومند بود تنهايى ايشان گروهى را تكذيب كردند و گروهى را ميكشتند ( 70 ) و پنداشتند كه نباشد آزمايشى پس كور شدند و كر شدند پس توبه داد خدا بر ايشان پس كور شدند و كر شدند بسيارى از ايشان و خدا بيناست به آنچه ميكنند ( 71 ) هر آينه بحقيقت كافر شدند آنان كه گفتند بدرستى كه خدا اوست مسيح پسر مريم و گفت مسيح اى بنى اسرائيل بپرستيد خدا را كه پروردگار من و پروردگار شماست بدرستى كه هر كه انباز قرار داد به خدا پس بدرستى كه حرام كرده است خدا بر او بهشت را و جاى اوست آتش و نيست مر ستمكاران را هيچ يارىكننده ( 72 ) هر آينه بدرستى كه كافر شدند آنان كه گفتند بدرستى كه خدا سيم سه است و نيست هيچ خدايى مگر خداى يگانه و اگر باز نايستند از آنچه ميگويند هر آينه برسد آنان را كه كافر شدند از ايشان عذابى دردناك ( 73 ) آيا پس توبه نميكنند بسوى خدا و آمرزش نميخواهند از او و خدا آمرزندهء مهربانست ( 74 ) نيست مسيح پسر مريم مگر پيغمبرى كه بحقيقت گذشتند پيش از او پيغمبران و مادرش بود بسيار راست‌گوى بودند