[ سوره غافر ( 40 ) : آيات 23 تا 25 ]
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآياتِنا وَ سُلْطانٍ مُبِينٍ ( 23 ) إِلى فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ قارُونَ فَقالُوا ساحِرٌ كَذَّابٌ ( 24 ) فَلَمَّا جاءَهُمْ بِالْحَقِّ مِنْ عِنْدِنا قالُوا اقْتُلُوا أَبْناءَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ وَ اسْتَحْيُوا نِساءَهُمْ وَ ما كَيْدُ الْكافِرِينَ إِلاَّ فِي ضَلالٍ ( 25 )
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآياتِنا
و هر آينه بتحقيق فرستاديم ما موسى را با معجزات
وَ سُلْطانٍ مُبِينٍ
و با حجتى ظاهر كه آن معجزات است و تكرار بواسطهء تأكيد است و ميتواند كه مراد از آيات دلايل وحدانيت باشد و از سلطان مبين معجزات ظاهره
إِلى فِرْعَوْنَ
بسوى فرعون كه قبطيان او را بربوبيت مىپرستيدند
وَ هامانَ
و بسوى هامان كه وزير و مشير فرعون بود
وَ قارُونَ
و بسوى قارون كه سپهسالار فرعون بود هر چند موسى بكافران قوم مبعوث شده بود اما بنا بر عظم شأن اين سه كس مخصوص بذكر شدند
فَقالُوا ساحِرٌ كَذَّابٌ
پس گفتند ايشان كه موسى جادوگر دروغگوئيست
فَلَمَّا جاءَهُمْ بِالْحَقِّ مِنْ عِنْدِنا
پس چون آمد موسى پيش ايشان با دين حق از جانب ما
قالُوا اقْتُلُوا
گفتند اين سه كس بتابعان خود كه بكشيد
أَبْناءَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ
پسران كسانى را كه بموسى گرويدهاند
وَ اسْتَحْيُوا نِساءَهُمْ
و زنده گذاريد دختران ايشان را تا خدمت زنان شما كنند . و چون قبل از بعثت موسى نيز بنى اسرائيل اين كار ميكردند پس معنى آيه اينست كه رجوع كنيد با بنى اسرائيل به آنچه قبل ازين ميكرديد و اين حكم را بواسطهء آن كردند تا آنكه ايشان باز ايستند از مظاهرت و نصرت موسى
وَ ما كَيْدُ الْكافِرِينَ
و نيست مكر و حيلهء كافران
إِلَّا فِي ضَلالٍ
مگر در گمراهى و بطلان كه اصلا نفعى به آنها نرساند . در و ما كيد الكافرين وضع ظاهر بجاى ضمير شده اشارت بر اينكه اين حكم عامست بر جميع كافران خواه فرعونيان باشند و خواه غير آنها و ميتواند اشارت برين باشد كه علت ضلال كفر است .
و چون قوم فرعون فرعون را منع ميكردند از قتل موسى و ميگفتند كه اگر تو