فَعَلَيْهِ كَذِبُهُ
پس بر اوست و بال دروغ او نه بر غير او تا احتياج بقتل و دفع او افتد
وَ إِنْ يَكُ صادِقاً
و اگر باشد او راستگو چنانچه در واقع چنين است
يُصِبْكُمْ بَعْضُ الَّذِي يَعِدُكُمْ
برسد بشما پارهاى از آنچه وعده ميداد شما را از عذاب دنيوى و عقوبت اخروى يعنى اگر بالفرض و التقدير جميع آن عذابها و عقوبتها بشما نرسد بعضى از آنها بيقين خواهد رسيد پس بهر تقدير از قتل او حذر كنيد و خود را در معرض بلاهاى گوناگون نيندازيد
إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي
بدرستى كه خداى تعالى هدايت نكند يعنى راه بهشت ننمايد يا آنكه سلب لطف و توفيق كند و در وادى خذلان واگذارد
مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ
كسى كه از حدود درگذرنده است
كَذَّابٌ
دروغگوينده است . حاصل كلام اينست كه اگر موسى قدم از حد خود بيرون نهاده و بدروغ دعوت نبوت كرده هرگز كار او انتظام نخواهد يافت و شما محتاج بقتل او نخواهيد بود و به اين عبارت تعريض بفرعون كرده كه او متصف به اين دو صفت ذميمه بوده
يا قَوْمِ
اى قوم من
لَكُمُ الْمُلْكُ الْيَوْمَ
مر شما راست سلطنت امروز
ظاهِرِينَ
در حالتى كه بلندمرتبه و غالبيد بر غير خود
فِي الْأَرْضِ
در زمين مصر
فَمَنْ يَنْصُرُنا مِنْ بَأْسِ اللَّهِ
پس كيست كه نصرت دهد ما را و نجات بخشد از عذاب خداى تعالى
إِنْ جاءَنا
اگر بيايد آن عذاب بر ما به جهت شآمت قتل موسى ؟ پس بايد كه قصد قتل او نكنيد . اگر چه اين رجل ناصح از جمله موحدين بود ليكن ادخال خود در ميان ايشان يا بواسطهء اظهار قرابتست و يا بواسطهء آنكه بايشان وانمايد كه من نيز شريك و سهيم شما ام تا قبول نصحيت او كنند
قالَ فِرْعَوْنُ
گفت فرعون مر رجل ناصح و جمعى را كه نزد او حاضر بودند
ما أُرِيكُمْ
ننمودم شما را و دلالت نكردم در قتل موسى
إِلَّا ما أَرى
مگر آنچه را كه من صواب مىبينم از روى مصلحت
وَ ما أَهْدِيكُمْ إِلَّا سَبِيلَ الرَّشادِ
و هدايت نميكنم شما را مگر طريق صواب را .
[ سوره غافر ( 40 ) : آيات 30 تا 33 ]
وَ قالَ الَّذِي آمَنَ يا قَوْمِ إِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ مِثْلَ يَوْمِ الْأَحْزابِ ( 30 ) مِثْلَ دَأْبِ قَوْمِ نُوحٍ وَ عادٍ وَ ثَمُودَ وَ الَّذِينَ مِنْ بَعْدِهِمْ وَ مَا اللَّهُ يُرِيدُ ظُلْماً لِلْعِبادِ ( 31 ) وَ يا قَوْمِ إِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ يَوْمَ التَّنادِ ( 32 ) يَوْمَ تُوَلُّونَ مُدْبِرِينَ ما لَكُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ عاصِمٍ وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ هادٍ ( 33 )