درجهء رفيعه رسيديد . على بن ابراهيم گويد كه اى : طابت مواليدكم لانه لا يدخل الجنة الا طيب المولد » يعنى مراد از طبتم طيب مولد است زيرا كه داخل نميشود در بهشت مگر كسى كه پاك باشد ولادت او و از حرام زائيده نشده باشد . در حديث آمده كه شخصى از بنى اسرائيل كه ولد الزنا بود و از انبياء زمان خود عليهم السلام شنيده بود كه ولد الزنا داخل بهشت نميشود بنا برين پيوسته در صحارى ميگشت و ميگفت يا الهى گناه من چه باشد ؟ و حقيقت جواب اين مسئله چنانچه از احاديث مستفاد ميگردد چنين است كه حق سبحانه و تعالى يوم الميثاق جميع نفوس بشرى را در ابدان مانند ذر جمع كرد و سه اقرار بر ايشان عرض نمود : يكى ربوبيت صانع عالم دوم نبوت انبياء سوم ولايت اهل بيت عليهم السلام پس همگى اقرار بربوبيت كردند از اينست كه همه بفطرت اسلام زائيده شدهاند و اما در دوم و سوم گروهى در بند انكار ماندند و بعضى توقف نمودند و هر نفس ناطقه كه در آن روز از و اطاعت يا معصيت ظاهر شده باشد چون بعالم ابدان آيد موافق آن از او به اختيار خودش يا معصيت سرزند يا طاعت و علم الهى جلت نعماؤه محيط بر اين است بنا برين هيكلى كه در رحم مادر از نطفهء زنا تولد شده باشد لياقت آن ندارد كه حق سبحانه و تعالى آن نفس را كه در يوم الميثاق اطاعت كرده باشد به او تعلق دهد پس نفسى را با او تعلق ميدهد كه در آن روز از او عصيان سر زده باشد پس در دار دنيا از ولد الزنا به اختيار خودش عصيانى سر زند كه محروم از بهشت باشد . و ازين تحقيق معنى حديث
« الشقى من شقى فى بطن امه و السعيد من سعد فى بطن امه »
بمنصهء ظهور رسيد يعنى آنچه در يوم الميثاق از او بظهور رسيده در بطن ام بر پيشانى او بامر الهى نوشته مىشود و او نيز به اختيار خود در عالم بدن مثل آن مىكند كه در روز ميثاق كرده بود از طاعت و معصيت
فَادْخُلُوها خالِدِينَ
پس درآييد در بهشت حالكونى كه جاويد باشيد در آن .
وَ قالُوا
و گويند اهل بهشت بعد از رسيدن به اين نعمت عظمى
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي