[ سوره الزمر ( 39 ) : آيات 73 تا 75 ]
وَ سِيقَ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ إِلَى الْجَنَّةِ زُمَراً حَتَّى إِذا جاؤُها وَ فُتِحَتْ أَبْوابُها وَ قالَ لَهُمْ خَزَنَتُها سَلامٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوها خالِدِينَ ( 73 ) وَ قالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي صَدَقَنا وَعْدَهُ وَ أَوْرَثَنَا الْأَرْضَ نَتَبَوَّأُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشاءُ فَنِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ ( 74 ) وَ تَرَى الْمَلائِكَةَ حَافِّينَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَ قِيلَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ ( 75 )
وَ سِيقَ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ إِلَى الْجَنَّةِ
و رانده شوند آنانى كه بترسيدند پروردگار خود را بسوى بهشت
زُمَراً
فوج فوج بنا بر تفاوت درجات ايشان در شرافت و علو نفس . وجه تأخير ذكر ثواب اهل تقوى به جهت آنست كه مقصود اصلى درين مقام بيان عذاب اهل شرك است
حَتَّى إِذا جاؤُها
تا آنكه چون بيايند ببهشت داخل كنند ايشان را در بهشت
وَ فُتِحَتْ أَبْوابُها
حالكونى كه بتحقيق گشاده شده باشد درهاى بهشت براى دخول ايشان پيش از رسيدن ايشان تا انتظار نكشند . بنا برين ترجمه معلومست كه جواب اذا محذوفست به اين تقدير كه : حتى اذا جاءوها دخلوها و واو فتحت واو الحال است بتقدير قد ، اى : و قد فتحت ابوابها . در أحاديث پيغمبر صلوات اللَّه عليه و آله و ائمهء معصومين عليهم السلام متكرر الورود است كه دوزخ را هفت باب و بهشت را هشت باب است ، و در كتاب خصال از حضرت ابى جعفر الباقر عليه السّلام روايت كرده كه
« و اعلموا ان للجنة ثمانية أبواب عرض كل باب منها مسيرة أربعمائة سنة »
يعنى بدانيد اين معنى را كه مر بهشت را هشت در است كه پهناى هر درى از آن درها چهارصد سال راهست . و ايضا در كتاب خصال از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده و او بتوسط آباء كرام خود از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام كه مر بهشت را هشت در است ، از درى پيغمبران و صديقان ببهشت در مى آيند و از پنج در شيعيان و محبان ما ، و شفاعت مىكنند هر شخصى