از شيعيان ما كه بقول و فعل نصرت ما كرده باشد هفتاد هزار كس از جيران و اقربا خود را و از در ديگر داخل مىشوند سائر مسلمانان كه گويندهء «
لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ
» باشند و نباشد در دل آنها هموزن ذرهاى از بغض ما أهل بيت طيبين و طاهرين .
و در امالى شيخ طوسى قدس اللَّه سره القدوسى از حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام روايت كرده كه حضرت رسالتپناه صلى اللَّه عليه و آله متوجه من شده فرمودند كه چون قيامت قائم گردد و حق تعالى از حساب خلايق فارغ گردد مفاتيح ابواب بهشت و دوزخ را به من سپارد و من به تو بسپارم و بگويم به تو كه حكم كن هر كرا كه نيكبخت باشد بدخول جنت و هر كه را كه بدبخت باشد بدخول جهنم . و بعد ازين فرمودند كه
« و اللَّه ان للجنة احدا و سبعين بابا يدخل من سبعين منها شيعتى و اهل بيتى و من باب واحد ساير الناس »
و چون شيعه را مقارن اهل بيت ساخته ظاهر اينست كه مراد از آن شيعيانى باشند كه در تشيع كامل باشند مانند سلمان و ابو ذر و مقداد و مراد از ساير الناس شيعيانى خواهند بود كه بدرجات عاليهء آنها مرتقى نشده باشند يا آن مسلمانانى كه ذرهاى بغض اهل بيت را در دل خود جا نكرده باشند . و از تتبع كتب احاديث چنين ظاهر مىشود كه بعضى از ابواب بهشت را نامها مىباشد مثل « باب المجاهدين » كه اهل جهاد به آن باب داخل بهشت شوند و « باب المعروف » كه محسنين از آنجا به بهشت درآيند و « باب الرحمه » و « باب الصبر » كه آن را يك مصراع باشد از ياقوت سرخ و « باب البلاء » كه آن را يك مصراع است از ياقوت زرد و آن باب اهل مصائب و اسقام و امراض است و قليلى از اين در ببهشت درآيند و « باب الشكر » كه آن را دو مصراع است از ياقوت سفيد و ما بين مصراعين تا مصراع ديگر پانصد ساله راهست و حق تعالى آن باب را بنطق درآورد و گويد : اللهم حببنى باهلى و « باب اعظم كه محل دخول عباد صالحون و اهل زهد و ورعست
وَ قالَ لَهُمْ خَزَنَتُها
و گويند مر ايشان را مالكان بهشت
سَلامٌ عَلَيْكُمْ
سلامتى و ايمنى و تحيت بر شما باد و بعد ازين اصلا مكروهى پيرامن شما نگردد
طِبْتُمْ
پاك بوديد در دنيا از دنس معاصى لا جرم به اين