سورة المؤمن
[ سوره غافر ( 40 ) : آيات 1 تا 3 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
حم ( 1 ) تَنْزِيلُ الْكِتابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ ( 2 ) غافِرِ الذَّنْبِ وَ قابِلِ التَّوْبِ شَدِيدِ الْعِقابِ ذِي الطَّوْلِ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُ ( 3 )
حم
مكرر مذكور شد كه در مصباح كفعمى از حضرت زين العابدين عليه الصلاة و السلام دعائى روايت كرده كه آن دالست بر اينكه اكثر مقطعات قرآنى قسم بنام گرامى حضرت رسالتپناه محمدى است صلى اللَّه عليه و آله و از آن جمله حم است درين سوره . و در معانى الاخبار بتوسط سفيان ثورى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه معنى « حم » حميد مجيد است پس معنى چنين مىشود كه قسم بمحمد صاحب وعد و وعيد و يا بخداى حميد مجيد كه
تَنْزِيلُ الْكِتابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ
فرو فرستادن قرآن از نزد خدائيست كه اين صفت دارد كه غالب داناست . بنا برين تنزيل الكتاب مبتداست و من اللَّه خبر و العزيز العليم صفت اللَّه
غافِرِ الذَّنْبِ
آمرزندهء گناهست
وَ قابِلِ التَّوْبِ
و قبول كنندهء توبهء عاصيان است و اين هر دو نيز صفت اللّهاند اگر از غافر و قابل ، غفران و قبول مستمر خواهند خواه در زمان ماضى و خواه در زمان مستقبل زيرا كه اگر مختص بزمانى دون زمانى باشند اضافهء اسم فاعل ، اضافهء معنويه كه مضاف از مضاف اليه كسب تعريف كند نخواهد بود و هر گاه اينچنين نباشد صفت معرفت