[ سوره ص ( 38 ) : آيات 61 تا 64 ]
قالُوا رَبَّنا مَنْ قَدَّمَ لَنا هذا فَزِدْهُ عَذاباً ضِعْفاً فِي النَّارِ ( 61 ) وَ قالُوا ما لَنا لا نَرى رِجالاً كُنَّا نَعُدُّهُمْ مِنَ الْأَشْرارِ ( 62 ) أَتَّخَذْناهُمْ سِخْرِيًّا أَمْ زاغَتْ عَنْهُمُ الْأَبْصارُ ( 63 ) إِنَّ ذلِكَ لَحَقٌّ تَخاصُمُ أَهْلِ النَّارِ ( 64 )
قالُوا
گويند اين تابعين
رَبَّنا
اى پروردگار ما
مَنْ قَدَّمَ لَنا هذا
هر كس كه مقدم كرد از براى ما اين عذاب را و باعث بر گمراهى ما گرديد
فَزِدْهُ عَذاباً ضِعْفاً
پس زياد كن براى او عذابى دو چندان را
فِي النَّارِ
در آتش دوزخ . على بن ابراهيم گويد كه مراد از طاغين اول و ثانى و بنو اميهاند و مراد از آخر من شكله ازواج بنو العباساند كه مانند بنو اميه ظالم و غاصب حق آل محمد صلوات اللَّه عليه و آله بودند . بنا بر تفسير اول ، مراد از « آخر » مذوقست كه عذاب باشد چنانچه مذكور شد و بنا بر قول على بن ابراهيم مراد از « آخر » ذايقست به اين معنى كه و جمعى ديگر از كفار مانند كفار سابق اصنافند و خزنهء دوزخ به بنى اميه گويند كه اين بنو العباس جمعىاند در آينده با شما در دوزخ پس بنو اميه در حق بنى العباس گويند كه وسعتى و خلاصى از عذاب مباد ايشان را بدرستى كه ايشان داخلشدگان در آتش دوزخند چنانچه ما داخل ميشويم پس بنى العباس به بنى اميه گويند كه بلكه شما أحق و اولىايد كه دربارهء شما بگويند كه وسعت و خلاصى مباد شما را از عذاب و نكال زيرا كه كه شما مقدم داشتيد براى ما موجبات عذاب را كه آن ظلم بر آل محمد است صلوات اللَّه عليه و آله و ما تابع شما شديم درين كار پس بنو اميه گويند كه اى پروردگار ما هر كه مقدم گردانيد براى ما عذاب را پس دو چندان كن عذاب را بر ايشان در آتش دوزخ .
وَ قالُوا
و گويند با يكديگر
ما لَنا لا نَرى رِجالًا
چيست ما را كه نمىبينيم در دوزخ مردانى را كه
كُنَّا نَعُدُّهُمْ مِنَ الْأَشْرارِ
بوديم ما كه ميشمرديم آنها را در