مَآبٍ
و بازگشت نيكو كه آن بازگشت در درجات عاليه بهشت است و بعد از ذكر امتحان سليمان عليه السّلام بيان ابتلاء ايوب عليه السّلام مىكند كه :
[ سوره ص ( 38 ) : آيات 41 تا 44 ]
وَ اذْكُرْ عَبْدَنا أَيُّوبَ إِذْ نادى رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الشَّيْطانُ بِنُصْبٍ وَ عَذابٍ ( 41 ) ارْكُضْ بِرِجْلِكَ هذا مُغْتَسَلٌ بارِدٌ وَ شَرابٌ ( 42 ) وَ وَهَبْنا لَهُ أَهْلَهُ وَ مِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنَّا وَ ذِكْرى لِأُولِي الْأَلْبابِ ( 43 ) وَ خُذْ بِيَدِكَ ضِغْثاً فَاضْرِبْ بِهِ وَ لا تَحْنَثْ إِنَّا وَجَدْناهُ صابِراً نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ ( 44 )
وَ اذْكُرْ عَبْدَنا أَيُّوبَ
و ياد كن اى محمد بندهء ما را كه آن ايوب بن عيص بن اسحاق است
إِذْ نادى رَبَّهُ
وقتى كه بخواند پروردگار خود را در حين ابتلا چنانچه در سورهء مباركهء انبيا مذكور شد
أَنِّي
اى بانى
مَسَّنِيَ الشَّيْطانُ بِنُصْبٍ وَ عَذابٍ
يعنى به اينكه رسانيد شيطان مرا بتعب و الم زيرا كه بمردم وسوسه مىكند و ميگويد كه مرض ايوب مسريست او را از ميان خود بيرون كنيد و عيال او را از تردد در خانههاى خود مانع آئيد پس به جهت رفع وسوسهء شيطان خطاب بايوب عليه السّلام آمد كه
ارْكُضْ بِرِجْلِكَ
بزن پاى خود را به زمين و چون ايوب بفرمودهء حق سبحانه و تعالى پاى خود را به زمين زد چشمهء آبى از زير قدم او جوشيد كه وقت غسل كردن گرم و در وقت آشاميدن سرد بود لهذا حق تعالى فرمود
هذا مُغْتَسَلٌ
اين چشمهايست كه بدان غسل كرده مىشود و اين چشمه
بارِدٌ وَ شَرابٌ
سردست و آشاميدنى پس ايوب در آن چشمه به آب گرم غسل كرد و از جميع امراض ظاهرى صحت يافت و از آن چشمهء آب سرد آشاميده از همهء علتهاى باطنى مبرا و معرا گرديد . اكثر بر آنند كه آن چشمه يكى بود چنانچه سمت گزارش يافت و جمعى گفتهاند كه آن دو چشمه بود كه از يكى غسل كرد و از ديگرى آب آشاميد
وَ وَهَبْنا لَهُ أَهْلَهُ
و بخشيديم مر او را فرزندان او را يعنى زنده