گفتند كه گيسوى خود را بما به فروش تا بعوض آن به تو طعام دهيم و آن زن صالحه لاعلاج گيسوى خود را بريده بايشان داد و عوض آن طعام گرفته پيش أيوب آورد و أيوب بعد از فراغ از محن و بلاها رحمه را بىگيسو ديد از روى غضب قسم خورد كه صد چوب به او زند و چون رحمه حقيقت حال را بعرض أيوب رسانيد مغموم و محزون گرديد حق تعالى به جهت رفع غم او وحى كرد كه :
وَ خُذْ بِيَدِكَ ضِغْثاً فَاضْرِبْ بِهِ وَ لا تَحْنَثْ
و أيوب چنين كرد و ضررى بزوجهء او رحمه نرسيد . قاضى ناصر الدين بيضاوى گفته كه « روى ان زوجته ليا بنت يعقوب و قيل رحمه بنت افرائيم بن يوسف »
إِنَّا وَجَدْناهُ صابِراً
بدرستى كه يافتيم أيوب را شكيبا در آنچه او را امتحان كرديم و اين منافات ندارد كه شكوهء شيطان كند از جهت وسوسه كه او مردم را ميكرد در بيرون كردن أيوب از ميان قبايل خود
نِعْمَ الْعَبْدُ
نيكو بندهايست أيوب
إِنَّهُ أَوَّابٌ
بدرستى كه او رجوع كننده است بدرگاه ما :
[ سوره ص ( 38 ) : آيات 45 تا 47 ]
وَ اذْكُرْ عِبادَنا إِبْراهِيمَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ أُولِي الْأَيْدِي وَ الْأَبْصارِ ( 45 ) إِنَّا أَخْلَصْناهُمْ بِخالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِ ( 46 ) وَ إِنَّهُمْ عِنْدَنا لَمِنَ الْمُصْطَفَيْنَ الْأَخْيارِ ( 47 )
وَ اذْكُرْ عِبادَنا إِبْراهِيمَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ
و ياد كن اى محمد بندگان ما را كه ابراهيم است و پسر او اسحاق و نبيرهء او يعقوب
أُولِي الْأَيْدِي وَ الْأَبْصارِ
صاحبان قوت و بصيرت بودند در عبادت و دين به اين معنى كه عبادت خداى تعالى را در نهايت قوت بجا ميآوردند و در دين بصيرت به عمل ميآوردند
إِنَّا أَخْلَصْناهُمْ
بدرستى كه ما پاكيزه گردانيديم ايشان را و خاص گردانيديم
بِخالِصَةٍ
بخصلتى كه آن خصلت
ذِكْرَى الدَّارِ
ياد كردن سراى آخرتست چنانچه على بن ابراهيم در تفسير اين آيت از حضرت أبى جعفر الباقر عليه السّلام روايت كرده كه
« ان اللَّه اصطفاهم بذكر الآخرة و اختصهم بها »
وَ إِنَّهُمْ عِنْدَنا لَمِنَ الْمُصْطَفَيْنَ الْأَخْيارِ
و بدرستى كه اين پيغمبران نزد ما هرآينه از جمله برگزيدگان نيكوكارند .