بعضى ازين آيت استدلال بعينيت صفات كردهاند و گفتهاند كه معنى آيه اينست كه پروردگار تو كه پروردگار عالم است منزهست از آنچه مردم او را متصف بصفات ميسازند چه ساحت كبرياى او معرى از صفاتست « نهاية التوحيد نفى الصفات عنه » « 1 »
وَ سَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ
و رحمت باد بر پيغمبرانى كه فرستادهشدگانند براى تبليغ وحدانيت خداى تعالى و شرايع و احكام او جل جلاله
وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ
و همه ستايش مر پروردگار عالميان راست . در احاديث وارد شده كه هر كه خواهد به ثواب اتم و اوفى فايز گردد آخر كلام او در وقت برخواستن از مجلس بايد كه آيهء
سُبْحانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ
تا آخر باشد .
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه : و كمال الاخلاص له نفى الصفات عنه . م