وَ إِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ
و بدرستى كه ما صفكشندگانيم در اداء طاعت و منتظرانيم امر و نهى الهى را
وَ إِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ
و بدرستى كه ما هر آينه منزه سازندگانيم خداى تعالى را از آنچه لايق كبرياى او نباشد . در مجمع البيان گفته كه « هذا قول جبرئيل عليه السّلام للنبى صلوات اللَّه عليه و آله و قيل : انه قول الملائكة » و حق تعميم است كه اين قول جميع ملائكه باشد خواه جبرئيل و خواه غير جبرئيل زيرا كه همه به اين قول متنطق اند . على بن ابراهيم باسناد خود از يحيى بن مسلم روايت كرده كه من از حضرت صادق عليه السّلام شنيدم كه فرمود آيهء :
وَ ما مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقامٌ مَعْلُومٌ
نازل شده در حق ائمه و اوصيا از آل محمد . و از شهاب بن عبد ربه روايت كرده كه من از حضرت صادق عليه السّلام شنيدم كه ميگفت در ضمن حديثى كه
« كنا انوارا صفوفا حول العرش نسبح فسبح اهل السماء بتسبيحنا الى ان هبطنا الى الارض فسبحنا فسبح اهل الارض بتسبيحنا
وَ إِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ وَ إِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ
»
يعنى بوديم ما در عالم ارواح انوار صف كشنده در حول عرش تسبيح ميگفتيم پروردگار عالميان را پس تسبيح ميگفتند اهل آسمان بتسبيح گفتن ما تا آنكه ما از عالم ارواح بعالم اجسام بسوى زمين هبوط كرديم پس در اينجا نيز تسبيح گفتيم پس تسبيح گفتند اهل زمين مطابق تسبيح ما و بدرستى كه براى ما نازل شده آنچه حق تعالى فرموده
وَ إِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ ، وَ إِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ
مخفى نماند كه نزول آيهء :
وَ ما مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقامٌ مَعْلُومٌ
تا آخر در شأن ائمهء هدى عليهم السلام محتمل است كه به اين وجه باشد كه چون در عالم ارواح معلوم ائمهء هدى عليهم السلام بود كه جمعى در دنيا بالوهيت ايشان قايل خواهند شد پس انوار ايشان در آن عالم متنطق به اين قول شده باشند و حق تعالى در قرآن مجيد از قول ايشان خبر دهد تا رد قول اين جماعت باشد بنا برين ميتواند كه ظاهر اين آيات در حق ملائكه باشد و باطن در شأن ائمه عليهم السلام . اللَّه تعالى اعلم بحقايق كلماته و كلمات أوليائه . على بن ابراهيم از حضرت ابى جعفر الباقر عليه السّلام روايت كرده كه كفار قريش ميگفتند كه اگر ما را پيغمبرى