كه آر گوسفند قبل ازين در رياض بهشت مدت چهل سال ميچريد و بيرون نيامد از رحم گوسفندى بلكه حق سبحانه و تعالى آن را به كلمه كن يعنى بقدرت كاملهء خود بدون پدر و مادر ايجاد كرد براى آنكه آن را فداى اسماعيل كند و هر گوسفندى كه از آن زمان تا قيامت در منى كشته مىشود آن فداى اسماعيل است و در مجمع البيان از حضرت ابى جعفر الباقر عليه السّلام روايت كرده كه آن گوسفند نازل گشت از آسمان بر كوهى كه به طرف راست مسجد منى است بر جمرهء وسطى . در عيون اخبار الرضا عليه الصلاة و السلام از آن حضرت به اين مضمون روايت كرده كه چون حق تعالى بازاى ذبح اسماعيل گوسفندى فرستاد درين وقت بخاطر مبارك حضرت خليل الرحمن خطور كرد كه چه بودى اگر من فرزند خود را بدست خود ذبح ميكردم و مأمور به ذبح گوسفند نميشدم كه تا بسبب الم و وجع آن مستوجب ثواب عظيم و اجر جسيم ميگشتم ؟ درين اثنا از رب جليل خطاب بابراهيم خليل رسيد كه دوستترين مخلوقات نزد تو كيست ؟
ابراهيم خليل گفت هيچ مخلوقى پيش من دوستتر از حبيب تو محمد صلوات اللَّه عليه و آله نيست پس وحى آمد به او كه خود را بيشتر دوست دارى يا محمد را ؟ او گفت محمد را از نفس خود دوستر دارم و بعد ازين وحى آمد كه فرزند او را بيشتر دوست دارى با فرزند خود را ؟ ابراهيم گفت فرزند او را بيشتر دوست دارم پس حق تعالى فرمود كه جمعى كه خود را از امت محمد ميشمارند فرزند او را در كربت و غربت بظلم و عدوان ذبح خواهند كرد چنانچه گوسفند را ذبح كنند و ازينجهت مستوجب سخط و عذاب من گردند . ابراهيم از استماع اين خبر جانكاه جزع و فزع بسيار نمود و قطرات اشك از چشمهء چشم جارى ساخت پس خطاب آمد كه «
وَ فَدَيْناهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ
» يعنى و فدا داديم جزع ذبح اسماعيل را اگر او مذبوح مىشد بجزعى كه در حق حسين عليه السّلام كردى و بدينجهت واجب گردانيديم براى تو بلندترين درجات مصيبتزدگان را معلوم باشد كه خلاف واقع شده ميان اصوليين در اينكه نسخ قبل از حضور وقت