و الهوام من اجوافها مما اكلته و مزقته كل ذلك فى التراب محفوظ عند من لا يعزب عنه مثقال ذرة فى ظلمات الارض و يعلم عدد الاشياء و وزنها فيجتمع تراب كل قالب الى قالبه فينقل باذن اللَّه تعالى القادر الى حيث الروح فتعود الصورة باذن المصور كهيئتها و تلج الروح فيها فاذا قد استوى لا ينكر من نفسه شيئا » .
و بعد ازين به جهت زيادتى بيان قدرت خود ميفرمايد كه خدايى كه قادر بر اعادهء اجسامست
الَّذِي
آن خدايى است كه
جَعَلَ لَكُمْ
گردانيد يعنى پيدا كرد براى شما
مِنَ الشَّجَرِ الْأَخْضَرِ ناراً
از درخت سبز آتش را
فَإِذا أَنْتُمْ مِنْهُ
پس آن گاه شما از آن درخت
تُوقِدُونَ
برميافروزيد آتش را على بن ابراهيم عليه الرحمه آورده كه مراد از شجر اخضر درخت مرخ « 1 » و عفار بفتح عين است كه در ناحيهء بلاد عرب مىباشد و هر گاه كه خواهند آتش افروزند ازين دو درخت شاخى تر و تازه كه آب از آن چكد بر ميدارند و از درختى ديگر شاخى و بر يكديگر ميمالند پس از آنجا آتش بهمرسد . و در تفاسير ديگر مذكورست كه شاخى از درخت مرخ و عفار را بر يكديگر مالند و از آن آتش بيرون آيد پس آن كس كه از درخت سبز آتش تواند بيرون آورد با وجود منافات ميان آتش و درخت سبز ، قادر خواهد بود بر احياء استخوان پوسيده .
[ سوره يس ( 36 ) : آيات 81 تا 83 ]
أَ وَ لَيْسَ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بِقادِرٍ عَلى أَنْ يَخْلُقَ مِثْلَهُمْ بَلى وَ هُوَ الْخَلاَّقُ الْعَلِيمُ ( 81 ) إِنَّما أَمْرُهُ إِذا أَرادَ شَيْئاً أَنْ يَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ ( 82 ) فَسُبْحانَ الَّذِي بِيَدِهِ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيْءٍ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ( 83 )
أَ وَ لَيْسَ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ
آيا نيست آن كسى كه بيافريد آسمانها و زمين را باعظم جرم آنها
بِقادِرٍ عَلى أَنْ يَخْلُقَ مِثْلَهُمْ
توانا بر اينكه بيافريند
هامش
( 1 ) - بفتح ميم و سكون راء . م