زمين است از اجناس حيوان و جماد و نبات .
وَ رَبُّ الْمَشارِقِ
و هر آينه پروردگار مواضع طلوع آفتابست و آفتاب را در هر روز بعدد ايام ، مشرقى مىباشد كه در آنجا طلوع كند و همچنين آن را مغربى نيز مىباشد ليكن چون اختلاف مغارب بر حسب اختلاف مشارق است ازين جهت اكتفاء بذكر مشارق نمود و بعد ازين بطريق التفات از غيبت بتكلم ميفرمايد كه :
[ سوره الصافات ( 37 ) : آيات 6 تا 10 ]
إِنَّا زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِزِينَةٍ الْكَواكِبِ ( 6 ) وَ حِفْظاً مِنْ كُلِّ شَيْطانٍ مارِدٍ ( 7 ) لا يَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلى وَ يُقْذَفُونَ مِنْ كُلِّ جانِبٍ ( 8 ) دُحُوراً وَ لَهُمْ عَذابٌ واصِبٌ ( 9 ) إِلاَّ مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهابٌ ثاقِبٌ ( 10 )
إِنَّا زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا
بدرستى كه زينت داديم ما آسمان دنيا را يعنى آسمان اول را كه اقربست به زمين
بِزِينَةٍ الْكَواكِبِ
بزينتى كه آن ستارگانند زيرا كه اين ستارگان درين فلك مشاهد و مرئى ميباشند اگر چه مركوز در افلاك ديگر باشند و چون شياطين قبل از زمان حضرت رسالتپناه محمدى صلوات اللَّه عليه و آله بر آسمان صعود ميكردند و كلام ملائكه را كه با يكديگر از حوادث كاينات گفتگو ميكردند ميشنيدند و مردم را از آن خبر ميدادند و ميگفتند كه ما اطلاع بر امور غريبهء مخفيه داريم و ازين جهت اضلال مردم ميكردند پس حق تعالى ببركت وجود آن قطب فلك رسالت ايشان را منع از استماع و صعود نمود چنانچه ميفرمايد كه
وَ حِفْظاً مِنْ كُلِّ شَيْطانٍ مارِدٍ
اى : حفظناها بالشهب حفظا من كل شيطان مارد يعنى حفظ كرديم و نگاه داشتيم آسمان را بانزال شهب حفظ كردنى و نگاه داشتنى از هر شيطان سركش نافرمان . بنا برين حفظا مفعول مطلق فعل مقدرست كه آن حفظناها باشد .
بعضى گفتهاند كه وقوع اين حفظ در ميلاد حضرت رسالت پناه صلى اللَّه عليه و آله بود . اگر صحيح باشد ميتواند كه مراد اين باشد كه اينمعنى در ميلاد آن حضرت بيشتر بوقوع ميآمده