نيست اما « ان تدع » دال بر آنست و از آن تدع استخراج آن توان كرد . از ابن عباس منقول است كه در روز قيامت هر يك از پدر و مادر به پسر گويند كه بردار از من بار گناه مرا و او گويد كه : حسبى ما على . يعنى بس است مرا گناهى كه بر منست و من متحمل آنم
إِنَّما تُنْذِرُ الَّذِينَ
جز اين نيست كه ميترسانى تو اى محمد و نفع انذار تو ميرسد آنانى را كه
يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ
ميترسند از پروردگار خود
بِالْغَيْبِ
در حالتى كه غايباند از عذاب و اهوال آخرت و آن را نمىبينند و ناديده ميترسند
وَ أَقامُوا الصَّلاةَ
و بپاى داشتهاند نماز را
وَ مَنْ تَزَكَّى
و هر كه پاك باشد از دنس معاصى
فَإِنَّما يَتَزَكَّى لِنَفْسِهِ
پس جز اين نيست كه پاك شده است از براى نفس خود و نفع آن به آنها ميرسد و كارى براى خود كردهاند نه براى ديگرى
وَ إِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ
و بسوى جزاى خداى تعالى است باز گشت همه پس همه اهل تزكى و تطهير را ثواب خواهد داد . و بعد از اين بر سبيل ضرب المثل ميفرمايد كه :
[ سوره فاطر ( 35 ) : آيات 19 تا 23 ]
وَ ما يَسْتَوِي الْأَعْمى وَ الْبَصِيرُ ( 19 ) وَ لا الظُّلُماتُ وَ لا النُّورُ ( 20 ) وَ لا الظِّلُّ وَ لا الْحَرُورُ ( 21 ) وَ ما يَسْتَوِي الْأَحْياءُ وَ لا الْأَمْواتُ إِنَّ اللَّهَ يُسْمِعُ مَنْ يَشاءُ وَ ما أَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَنْ فِي الْقُبُورِ ( 22 ) إِنْ أَنْتَ إِلاَّ نَذِيرٌ ( 23 )
وَ ما يَسْتَوِي الْأَعْمى وَ الْبَصِيرُ
و برابر نيست نابينا و بينا يعنى كافر و مؤمن چنانچه على بن ابراهيم روايت كرده كه «
وَ ما يَسْتَوِي الْأَعْمى وَ الْبَصِيرُ
: مثل ضربه اللَّه عز و جل للمؤمن و الكافر »
وَ لَا الظُّلُماتُ وَ لَا النُّورُ
و مساوى نيست تاريكيها و نه روشنايى يعنى امور باطله و حق
وَ لَا الظِّلُّ وَ لَا الْحَرُورُ
و مساوى نيست سايه و نه حرارت يعنى ثواب و عقاب يا بهشت و دوزخ . و بروايت على بن ابراهيم مراد از ظل : انسانست و از حرور : بهايم . فرق ميان واوات اينست كه بعضى ازين واوات براى عطف شفع بر شفع است و بعضى براى عطف وتر بر وتر چنانچه واو «
وَ لَا الظُّلُماتُ
» عطف مىكند مجموع