الصَّائِماتِ
و روزهداران از رجال و نساء
وَ الْحافِظِينَ فُرُوجَهُمْ وَ الْحافِظاتِ
و نگاه دارندهء فرجهاى خود از حرام خواه مرد و خواه زن
وَ الذَّاكِرِينَ اللَّهَ كَثِيراً
و مردان ذكركننده مر خداى تعالى را بدل و زبان بسيار
وَ الذَّاكِراتِ
و زنان ذكركننده . الف و لام در و الحافظات و در و الذاكرات عوض از مضاف اليه است كه ضمير مؤنث است در حافظاتها و ضمير مذكر است در ذاكراته زيرا كه ظاهر اين بود كه گفته شود : و الحافظين فروجهم و حافظاتها و الذاكرين اللَّه كثيرا و ذاكراته
أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ مَغْفِرَةً
آماده كرده خداى تعالى از براى ايشان آمرزش گناهان صغيره را كه قبل ازين كرده باشند
وَ أَجْراً عَظِيماً
و مهيا كرده براى ايشان مزدى بزرگ را كه آن نعيم جنت است على بن ابراهيم آورده كه چون حضرت رسالتپناه صلى اللَّه عليه و آله زينب بنت جحش اسدى را كه دختر عمهء آن حضرت بود براى پسرخواندهء خود زيد بن حارثه خطبه و خواستگارى نمود و زينب گفت يا رسول اللَّه مهلت ده مرا كه تا درين امر با برادر خود مشورتى كنم پس اين آيت نازل گرديد كه :
وَ ما كانَ لِمُؤْمِنٍ وَ لا مُؤْمِنَةٍ
و صحيح نيست مر هيچ مرد مؤمن و زن مؤمنه را كه
إِذا قَضَى اللَّهُ وَ رَسُولُهُ أَمْراً
چون حكم كند خداى تعالى و رسول او كارى را
أَنْ يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ
اينكه باشد مر ايشان را اختيارى
مِنْ أَمْرِهِمْ
از كار ايشان بلكه واجب است بر ايشان كه اختيار خود را تابع اختيار خداى تعالى و رسول او سازند و هر چه خدا و رسول او بفرمايند بدون تأمل و مشورت قبول كنند زيرا كه مصلحت كار همكنان را خداى تعالى و رسول او بهتر از همه ميدانند و بر خلاف مصلحت امت كار نميكنند
وَ مَنْ يَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ
و هر كه مخالفت نمايد خدا و رسول او را در اوامر و نواهى
فَقَدْ ضَلَّ ضَلالًا مُبِيناً
پس بتحقيق گمراه شد گمراه شدنى هويدا . و زينب بعد از نزول اين آيت گفت : يا رسول اللَّه امرى بيدك . و راضى بزوجيت زيد گرديد و حضرت او را بحبالهء زوجيت زيد درآورد و على بن ابراهيم بعد از ايراد سبب نزول آيت مذكوره گفته كه