و بعد از اين در بيان حال بعث كه از متفرعات قدرت كامله است ميفرمايد كه :
وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ
و روزى كه قائم شود قيامت
يُقْسِمُ الْمُجْرِمُونَ
سوگند خورند گناهكاران و كافران
ما لَبِثُوا
درنگ نكردند در قبر
غَيْرَ ساعَةٍ
مگر يك ساعت و چون بودن در قبر بازاى عذاب اخروى در نظر ايشان اندك نمود لهذا گفتند كه :
ما لَبِثُوا غَيْرَ ساعَةٍ
و متنطق بخلاف واقع و نفس الامر شدند و بعضى ما لبثور البث در دنيا گرفتهاند و گفتهاند كه چون لبث در دنيا نظر بلبث آخرت قدرى ندارد بنا برين بكلام غير حق مبادرت نمودند . پوشيده نماند كه اگر لبث در لبثوا مدت بودن دنيا گرفته شود بايد كه «
لَقَدْ لَبِثْتُمْ فِي كِتابِ اللَّهِ إِلى يَوْمِ الْبَعْثِ
» را نيز لبث در دنيا گرفت و حال آنكه مشركين بلكه هيچ آفريده تا روز قيامت در دنيا لبث نكردهاند
كَذلِكَ
مانند اين گرديدن از صدق و تحقيق
كانُوا
بودند ايشان كه در دنيا بانكار حشر و نشر
يُؤْفَكُونَ
برگرديده ميشدند از راه صدق يعنى كار ايشان در دارين ناراستى و خلافست
وَ قالَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَ الْإِيمانَ
و گويند آنانى كه داده شدهاند دانش بر حقايق امور و ايمان كامل . در كتاب عيون اخبار الرضا « فى باب ما جاء عن الرضا عليه السّلام فى وصف الامامة و الامام و ذكر فضل الامام و رتبته » حديث طولانى روايت كرده و آن صريحست بر اين كه مراد از «
الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَ الْإِيمانَ
» ائمه معصومين عليهم السلاماند بنا برين معنى آيت اينست كه گويند ائمه معصومين كه صاحب دانش و ديناند در جواب قسم مجرمين كه
لَقَدْ لَبِثْتُمْ
هر آينه بتحقيق درنگ كرديد شما در قبر چنانچه مثبت است
فِي كِتابِ اللَّهِ
در كتاب خداى تعالى كه لوح المحفوظست
إِلى يَوْمِ الْبَعْثِ
تا روز برانگيختن خلايق كه آن روز قيامتست و اين مدتى مديد و عهدى بعيد بود نه يك ساعت چنانچه شما به آن قسم خورديد . در تفسير على بن ابراهيم مذكورست كه درين آيه تقديم و تأخيرست و صاحب مجمع البيان نيز برين تصريح كرده و اصل اين آيت چنين است « و قال الذين