بيان استجابت دعاى لوط عليه السّلام ميفرمايد كه :
وَ لَمَّا جاءَتْ رُسُلُنا إِبْراهِيمَ
و چون آمدند رسولان ما كه جبرئيل و ميكائيل و اسرافيل و كروبيل است به نزد ابراهيم
بِالْبُشْرى
به جهت بشارت دادن او به فرزند و فرزندزاده كه اسحاق و يعقوبست
قالُوا
گفتند بابراهيم كه
إِنَّا مُهْلِكُوا أَهْلِ هذِهِ الْقَرْيَةِ
بدرستى كه ما هلاككنندگانيم اهل اين شهر را كه قوم لوطاند
إِنَّ أَهْلَها
بواسطهء آنكه اهل اين شهر
كانُوا ظالِمِينَ
بودند ستمكاران بارتكاب عمل قبيح و بتكذيب پيغمبر خودشان
قالَ
گفت ابراهيم به اين رسولان
إِنَّ فِيها لُوطاً
بدرستى كه درين قريه لوط مىباشد و لوط اهل اين قريه است و او ظالم نيست پس چگونه اهل آن را هلاك خواهيد كرد ؟
قالُوا
گفتند آن رسولان
نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَنْ فِيها
ما داناتريم به كسانى كه در آن قريه ميباشند خواه مسلمان باشند خواه كافر
لَنُنَجِّيَنَّهُ وَ أَهْلَهُ
هر آينه نجات دهيم ما لوط را و ياران او را
إِلَّا امْرَأَتَهُ
مگر زن او را كه
كانَتْ مِنَ الْغابِرِينَ
هست از باقى ماندگان در عذاب زيرا كه او دلالت مىكرد قوم لوط را بر عمل قبيح شنيع لواطه و دال بر شر مانند فاعل شر است چنانچه دال بر خير مانند فاعل خير است بنا برين قول ملائكه تسليم قول ابراهيم است كه لوط اهل اين شهر است و از او ظلم سر نزده با ادعاء زيادتى علم باحوال لوط و عدم غفلت به حال او .
[ سوره العنكبوت ( 29 ) : آيات 33 تا 35 ]
وَ لَمَّا أَنْ جاءَتْ رُسُلُنا لُوطاً سِيءَ بِهِمْ وَ ضاقَ بِهِمْ ذَرْعاً وَ قالُوا لا تَخَفْ وَ لا تَحْزَنْ إِنَّا مُنَجُّوكَ وَ أَهْلَكَ إِلاَّ امْرَأَتَكَ كانَتْ مِنَ الْغابِرِينَ ( 33 ) إِنَّا مُنْزِلُونَ عَلى أَهْلِ هذِهِ الْقَرْيَةِ رِجْزاً مِنَ السَّماءِ بِما كانُوا يَفْسُقُونَ ( 34 ) وَ لَقَدْ تَرَكْنا مِنْها آيَةً بَيِّنَةً لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ ( 35 )
وَ لَمَّا أَنْ جاءَتْ رُسُلُنا لُوطاً
و آن هنگام كه آمدند رسولان ما نزد لوط
سِيءَ